بررسی اثربالینی محلول کيتوزان در درمان استوماتیت ناشی از دنچر در بیماران مراجعه کننده به درمانگاه های سطح شهر کرمان.

مطالعه حاضر، بخش بالینی بررسی اثر کیتوزان در درمان عفونت های قارچی است که در ادامه ی مطالعات آزمایشگاهی انجام شده، طبق استاندارد های بررسی مواد می باشد. چهل نفر بیمار، دارای دنچر کامل و مبتلا به استوماتیت دنچر نوع دو به صورت تصادفی، توسط یک معاینه گرانتخاب می شوند.بیماران نباید سابقه استفاده از داروهای ضد قارچ، داروهای کاهنده بزاق وسابقه بیماری های تضعیف کننده سیستم ایمنی از یک ماه قبل داشته باشند.بیماران، به دو گروه بیست نفره تقسیم می شوند و یک گروه، از محلول کیتوزان1 % چهار بار در روز، هر بار 2 سی سی، به مدت دو دقیقه برای دو هفته، به صورت دهانشویه استفاده خواهد کرد.به گروه دیگر،نیستاتین،دقیقاً با روش مشابه داده می شود. اسمیر پالاتال، از نواحی عفونی،چهار نمونه از از هر بیمار قبل و بعد از درمان گرفته خواهد شد.بیمار در سه مرحله(قبل از درمان، یک هفته بعد و بعد از درمان) تحت معاینه بالینی قرار می گیرد وفوتوگرافی به عمل می آید. سپس نمونه ها از لحاظ قارچ شناسی مورد بررسی قرار خواهند گرفت.شکل میسلیال، معمولاً در استوماتیت ناشی از دنچر دیده می شود و شکل بلاستوسپور ممکن است در مخاط پالاتال نرمال، در بیماران استفاده کننده از دنچر دیده شود. بر این اساس، اسمیر پالاتال حاوی میسلیوم، شاهدی بر عفونت است.همچنین بر اساس یافته های بالینی عدم وجود نواحی اریتماتوز، به معنای درمان، کاهش نواحی اریتماتوز، به معنای بهبود نسبی و عدم تغییر، به معنای عدم درمان تلقی می شود. همچنین، میزان درد و سوزش بیمار، به عنوان فاکتوری جهت ارزیابی میزان بهبود بیماری، از طریق تکمیل فرم Visual Analog Scale، توسط بیمار بررسی خواهد شد.

مرکز تحقیقات بیماری های دهان و دندان دانشکده دندانپزشکی کرمان