مقایسه تاثیر آموزش با دو رویکرد خانواده محور و بیمار محور بر رفتارهای خود مراقبتی بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلبی

هدف از انجام این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده، بررسی تاثیر آموزش خانواده محور و بیمار محور بر رفتارهای خود مراقبتی بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلبی می باشد. جامعه پژوهش این مطالعه را 120 نفر از بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلبی بستری در بخش های مرکز قلب شهید رجایی تهران و عضو فعال خانواده آنان که معیار های ورود به مطالعه را دارند، می باشد که در سه گروه 40 نفره بیمار محور، خانواده محور و کنترل به صورت تصادفی قرار خواهند گرفت.در شروع مطالعه پرسشنامه جمعیت شناختی و پرسشنامه سنجش میزان رفتارهای خود مراقبتی مربوط به بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلبی توسط نمونه های پژوهش قبل از اجرای برنامه آموزشی تکمیل خواهد شد. از افراد گروه خانواده محور که شامل بیمار و مراقبین خانواده وی می باشند خواسته خواهد شد در سه جلسه حضوری آموزش خود مراقبتی که توسط پژوهشگر در بیمارستان ارائه خواهد شد شرکت نمایند. در گروه بیمار محور که فقط بیمار شرکت خواهد داشت همین محتوای آموزشی ارائه خواهد شد با این تفاوت که فقط خود بیماران در جلسه آموزشی شرکت خواهند داشت. در گروه کنترل نیز همان آموزش های رایج در بخش ها ارائه خواهد شد. بعد از گذشت2 ماه از اجرای برنامه آموزشی، پژوهشگر بعد از هماهنگی با زمان مراجعه مجدد واحدهای پژوهش (هر سه گروه)به بیمارستان جهت کنترل روند درمانی خود از آنها در خواست می کند جهت تکمیل مجدد پرسشنامه سنجش میزان رفتارهای خود مراقبتی همکاری کنند. سپس رفتارهای خود مراقبتی قبل و بعد مداخله هر گروه باهم مقایسه خواهد شد.

بودجه تحقیقاتی دانشگاه علوم پزشکی ایران