مقایسه میزان Adhesion molecules قبل و بعد از تزریق استرپتوکیناز در بیماران با انفارکتوس حاد قلبی

باز کردن عروق کرونر تنها اقدامیست که نشان داده شده است که سایز ناحیه انفارکت قلبی را کاهش میدهد. هدف این مطالعه مقایسه میزان مولکولهای چسبنده قبل و بعد از تزریق استرپتوکیناز در بیماران با انفارکتوس حاد قلبی می باشد. 40 بيمار مراجعه کننده با درد قلبی که با تشخیص انفارکتوس حاد قلبی كانديد دريافت استرپتوکیناز هستند و سابقه خونریزی مغزی قبلی، سابقه سکته مغزی در یکسال گذشته، خونریزی فعال، تومور مغزی، شک به دیسکسیون یا پریکاردیت ندارند در اين مطالعه وارد مي شوند. مداخله مورد نظر تزریق استرپتوکیناز است که در 12 ساعت شروع درد قلبی تزریق می شود و پیامد های آن شامل خونریزی و افت فشار خون است.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران