مقایسه دو روش بیهوشی با ایزوفلوران و پروپوفول در جراحی لامینکتومی دیسک مهره کمری

هدف از این مطالعه مقایسه اثر بیهوشی با پروپوفول و ایزوفلوران بر میزان خونریزی و تغییرات همودینامیک بیمار، در جراحی دیسک مهره کمری می باشد. طراحی مطالعه: جمعیت مورد مطالعه بیماران کاندید جراحی لامینکتومی فقرات کمری می باشند که به دو گروه بیهوشی تزریقی یا استنشاقی تقسیم می شوند. حجم نمونه 80 نفر. مطالعه یک سویه کور، تصادفی سازی ساده، تک مرکزی، کارآزمایی بالینی فاز سه می باشد. نحوه انجام: بیماران پس از اخذ رضایت کتبی به دو گروه موازی بیهوشی تزریقی یا استنشاقی تقسیم شده، القا و نگهداری بیهوشی تا پایان عمل جراحی توسط متخصص بیهوشی انجام شده پیامد ها ثبت می گردد. شرکت کنندگان: معیار ورود بیماران نیازمند جراحی دیسک فقرات کمری با نمره ASA مساوی و کمتر از 2 هستند. معیار خروج شامل حساسیت به پروپوفول و ایزوفلوران و سابقه اختلال انعقادی و کیلوی است. مداخلات: القای بیهوشی و نگهداری بیهوشی با تزریق پروپوفول 150 میگروگرم در دقیقه به ازای هر کیلو وزن بدن در گروه پروپوفول و استنشاق گاز ایزوفلوران با غلظت آلوئولی 1 تا 1.5 درصد در گروه ایزوفلوران میباشد. زمان انجام مداخله در تمام طول عمل جراحی برای نگهداری بیهوشی بیمار می باشد. پیامد های اولیه: کیفیت میزان خونریزی با استفاده از معیارBoezzart، حجم خون داخل محفظه ساکشن، میزان خون در گازهای استفاده شده، هماتوکریت خون نمونه برداری شده از فیلد جراحی، میزان برون ده ادراری بیمار. پیامد های ثانویه: تغییرات فشار خون متوسط شریانی، ضربان قلب، مدت زمان عمل جراحی، نیاز به تزریق خون حین عمل

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی آجا