مطالعه اثر درمان کمبود ویتامین D بر روی مقاومت به انسولین (نسبت لپتین به آدیپونکتین) در بیماران دیابتی

اهداف: امروزه نگرانی های جهانی در مورد کمبود ویتامین D وجود دارد. کمبود ویتامین D با افزایش ریسک ابتلا به دیابت در ارتباط است. ویتامین D حساسیت به انسولین را با فعالیت های ضد التهابی خود افزایش می دهد. همچنین ویتامین D بیان سایتوکاین های پیش التهابی دخیل در مقاومت به انسولین مانند اینترلوکین IL-1, IL-6, TNF-a را تضعیف می کند و فعالیت فاکتور Kβ را کاهش می دهد.مطالعات درباره ارتباط میان سطح 25 هیدروکسی ویتامین D با مقاومت به انسولین در بیماران دیابت تیپ 2 محدود است. بنابراین ما بررسی ارتباط میان درمان کمبود ویتامین D با بهترین معیار نشان دهنده ی مقاومت به انسولین(لپتین بر آدیپونکتین) را در بیماران دیابتی تیپ 2 هدف قرار داده ایم. طراحی: نوع مطالعه کارآزمایی بالینی از نوع قبل و بعد از مداخله میباشد. شرایط ورود به مطالعه: سن بالای 18 سال؛ کمبود ویتامین D (سطح سرمی کمتر از 30 نانوگرم بر میلی لیتر) شرایط خروج: سن بالای 70 سال؛ بیماریهای شدید زمینه ای مانند بدخیمی، نارسایی درجه آخر کلیه، سیروز کبدی، بیماری بافت همبند و نارسایی احتقانی قلب؛ بارداری؛ بیماریهای خود ایمنی مانند بیماری لوپوس؛ عفونت حاد یا مزمن؛ بیماریهای اعصاب و روان تحت درمان؛ دریافت مکمل حاوی ویتامین D در یک ماه اخير قبل از شروع مطالعه در نهایت 50 بیمار وارد مطالعه خواهند شد. مداخله: قبل از هر گونه مداخله و بعد از تجویز ویتامین D سطح سرمی 25 هیدروکسی ویتامین D، لپتین و آدیپونکتین اندازه گیری خواهد شد. تمام بیماران با پنجاه هزار واحد بین المللی پرل ویتامین D3 هفتگی به مدت 8 هفته تحت درمان قرار خواهند گرفت و سپس تجویز هر 2 هفته یکبار 1 پرل 50000 واحد بین المللی ویتامین D3 به مدت 12 هفته ادامه خواهد یافت. پیامد اولیه مطالعه: در نهایت ارتباط بین سطح لپتین، آدیپونکتین و نسبت لپتین بر آدیپونکتین با بهبود سطح 25 هیدروکسی ویتامین D مورد ارزیابی و آنالیز قرار خواهد گرفت.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز، آذربایجان شرقی