تأثيرمداخله ايجاد انگيزه در انجام فعاليت جسماني مبتني بر تئوري خود تعيين كنندگي (SDT) بر شادكامي و كيفيت زندگي: كارآزمايي تصادفي كنترل شده

هدف: تعیین تأثير مداخله ايجاد انگيزه در انجام فعاليت جسماني مبتني بر تئوري خود تعيين كنندگي بر كيفيت زندگي. نوع مطالعه:كارآزمايي تصادفي كنترل شده. جامعه آماری: 86 زن 30 تا 45ساله تحت پوشش مراکز بهداشتی و درمانی شهری دامغان. معیارهای ورود: زن؛ 30 تا 45 ساله؛ شاخص توده بدنی کوچکتر از 35؛ عدم بارداری؛ عدم شرکت دربرنامه هاي روتين فعاليت جسمانی؛ عدم وجود جراحت و مشكلات پزشكي ( يا مصرف دارو ) منجر به منع فعاليت جسماني، در مدت انجام مطالعه قصد نقل مكان (به شهر ديگري ) نداشته باشند. معيارهاي خروج: ابتلا به بيماري شدید(جسمی و روانی) داراي تشخيص پزشكي و تحت دارو درماني، به دلایل شخصی قادر به ادامه مشارکت نباشد. گروه مداخله: در اولين جلسه برگزار شده، مشاركت كنندگان، مواد آموزشي و تجهيزات مربوطه ( فرم ها، دستگاه پدومتر) همراه با بروشور راهنماي استفاده و حفاظت از پدومتر و كتابچه ها ي آموزشي مطابق با سرفصل هاي آموزشی كشوري وزارت بهداشت و درمان استفاده از پدومتر را دریافت خواهند نمود و روش كار با دستگاه پدومتر به آنان آموزش داده خواهد شد. اين افراد به مدت 8 ساعت در جلسات طراحي شده مبتني بر تئوری خود تعیین کنندگی و مصاحبه انگیزشی در زمینه فعالیت جسمانی شرکت خواهند نمود. گروه کنترل: در اولين جلسه برگزار شده، به مشاركت كنندگان در اين گروه ، مواد آموزشي و تجهيزات مربوطه ( فرم ها ، دستگاه پدومتر) همراه با بروشور راهنماي استفاده و حفاظت از پدومتر و كتابچه ها ي آموزشي استفاده از پدومتر به آنان تحويل داده شده و روش كار با دستگاه پدومتر به آنان آموزش داده خواهد شد. اين افراد به مدت 8 ساعت مطابق با سرفصل هاي آموزشی كشوري وزارت بهداشت و درمان در درجلسات آموزشی در زمینه فعالیت جسمانی شامل خلاصه اي از وضعيت جسماني اعم ازشاخص توده بدنی شرکت خواهند نمود و ليستي از برنامه هاي آموزشي در حال اجرا در مراكز بهداشتي ، درماني در اختيار آنان قرار خواهد گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی تهران، معاونت تحقیقات و فن آوری