تاثیر مایع درمانی در مقایسه با داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی در پیشگیری از پانکراتیت پس از آندوسکوپیک رتروگرید کلانژیوپانکراتوگرام: مطالعه کارآژمایی بالینی دو سوکور تصادفی شده

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر مایع درمانی در مقایسه با non-steroidal anti-inflammatory drugs) NSAID) در پیشگیری از پانکراتیت پس از Endoscopic Retrograde Cholangiopancreatogram) ERCP) می باشد. تعداد 186 بیمار بستری شده در بخش گوارش بیمارستان امام خمینی (ره) دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهوازجهت انجام ERCP به سه گروه 62 نفره تقسیم خواهند شد. مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی دو سوکور تصادفی کنترل شده خواهد بود. بیماران و نیز پزشک ارزیابی کننده نتایج مداخله از نوع مداخله بی اطلاع خواهند بود. بیماران بر اساس لیست اعداد تصادفی به هر گروه مداخله تخصیص داده خواهند شد. معیار ورود به مطالعه بیماران بستری در هر محدوده سنی جهت انجام ERCP می باشد. معیارهای خروج شامل کلانژيت حاد، Sepsis ، پانکراتیت مزمن، پانکراتیت حاد ناشی از سنگ کیسه صفرا، بیماران در معرض خطر بدلیل افزايش حجم مايع، بیمارهای قلبی، زنان باردار، بیماران تحت ديلاتاسیون پاپی، سابقه پانکراتیت بعد از ERCP ، بیمارانی که استنت پانکراس جهت ايشان تعبیه گرديد.قبل از مداخله آمیلاز و لیپاز اندازه گیری می شوند. گروه اول بعد از اتمام پروسیجرERCP ابتدا بولوس محلول رينگر لاکتات 20 cc/kg و در ادامه محلول رينگر لاکتات cc/kg/hr 3 تا هشت ساعت بعد دریافت کرده، گروه دوم بعد از انتهای پروسیجر تحت درمان با ايندومتاسین رکتالی تا 24ساعت بعد (1 شیاف در هر 12ساعت) و گروه سوم تحت درمان با پلاسبو بعد از اتمام پروسیجر قرار خواهند گرفت. سپس 8 ساعت و 24 ساعت بعد از مداخله درد شکم و سطح آمیلاز اندازه گیری می شوند. در صورت وجود درد شکم و آمیلاز بالای IU/dl 270 تشخیص پانکراتیت قطعی خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز