اثر بخشی داروی سیتالوپرام بر وضعیت افسردگی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم حاد عروق کرونر قلب

این مطالعه با هدف ارزیابی اثربخشی داروی سیتالوپرام بر وضعیت افسردگی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم حاد عروق کرونر قلب (اعم از سکته حاد قلبی یا آنژین صدری ناپایدار) انجام می گیرد. جمعیت مورد مطالعه 40 نفر از بیماران مبتلا به سندرم حاد عروق کرونر قلب با سن بالای 18 سال هستند که در بخشهای مراقبتهای ویژه قلبی دو مرکز آموزشی درمانی تابعه دانشگاه علوم پزشکی بابل بستری می شوند. زمانیکه بیماران از نظر وضعیت قلبی پایدار شده و آمادگی پاسخدهی به سئوالات را دارند، آزمون های روانشناختی اولیه از آنان پرسیده می شود. ابتدا بیماران از طریق آزمون سنجش افسردگی و اضطراب بیمارستانی مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت و بیمارانیکه در این آزمون امتیاز بالای 11 دارند وارد مطالعه می شوند. سپس وضعیت کیفیت زندگی ایشان نیز از طریق پرسشنامه بررسی خواهد شد. این بیماران، به طور تصادفی در دو گروه مداخله و شاهد تقسیم خواهند شد. 20 نفر گروه مداخله روزانه 20 میلی گرم سیتالوپرام دریافت می کنند و به مدت 8 هفته تحت این درمان قرار خواهند داشت و20 نفر گروه شاهد به مدت 8 هفته بدون دریافت دارو پیگیری می شوند. در هفته های 3 و 8 پس از شروع مداخله، آزمون سنجش افسردگی و اضطراب بیمارستانی و کیفیت زندگی بیماران مجدداً ارزیابی خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بابل