بررسی تاثیر اضافه نمودن بوپرونورفین به درمان معمول اختلال وسواسی جبری مقاوم

اهداف: تعیین اثر تاثیر اضافه نمودن بوپرونورفین به درمان معمول اختلال وسواسی جبری مقاوم طراحی: کارآزمایی بالینی قبل و بعد. نحوه انجام: بیماران مبتلا به اختلال وسواسی- جبری مقاوم به درمان رایج مراجعه کننده به کلینیک روانپزشکی بیمارستان فرشچیان همدان در مطالعه واردخواهند شد. معیارهای ورود: (الف) حداقل در دو نوبت مجزا داروی مهار کننده های باز جذب سروتونین به مدت 16 هفته دریافت کرده ولی کاهش بارزی در علائم بیماری مشاهده نشده باشد. (کمتر از 25% کاهش) ؛ (ب) سن بین 18 تا 60؛ (ج) نمره یل براون بیش از16 معیار های خروج: (الف) دریافت سایر درمانهای مخدر؛ (ب) هرگونه مصرف مواد مخدر و یا الکل ؛ (ج) در یافت شوک مغزی در 2 ماه گذشته؛ (د) ابتلا به بیماری طبی مهم (که نیازمند درمان دارویی بلند مدت است) مانند دیابت ,فشار خون,آرتریت روماتوئید ,بیماریهای تنفسی قلبی عروقی, تیرویید ,بیماریهای عمده گوارشی و موارد مشابه؛ (ه) هرگونه اختلال سایکوتیک مانند اسکیزوفرنی دوقطبی و موارد مشابه؛ (و) داشتن تمایل جدی و یا احتمال خودکشی؛ (ز) بیمار باردارباشد ویا قصد بارداری در حداقل 3 ماه آینده داشته باشد؛ (ح) ابتلا به بیماریهای مهم غیر روانپزشکی؛ (ط) انجام هرگونه عمل جراحی که نیازمند بیهوشی یا بی حسی عمیق باشد؛ (ی)بیماران کاندید دریافت شوک مغزی. مداخله: قرص بوپرونرفین 250میلی گرم طی 8 هفته روزانه تجویز خواهد شد و به صورت هفتگی بر اساس تحمل بیمار تا 500 میلی گرم افزایش خواهد یافت.ارزیابی بیماران با استفاده از پرسشنامه و بر اساس مقیاس یل براون قبل و بعد از افزایش بوپرونورفین به درمان رایج بیماران انجام خواهد شد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی همدان