بررسی تاثیر مکمل یاری با ویتامین D بر پروفایل متابولومیکی مرتبط با چاقی در افراد چاق سالم و چاق بیمار از نظر متابولیکی

اهداف: تعیین اثر مولکولی مکملیاری با ویتامین D به طور جداگانه در افراد چاق سالم و چاق بیمار از نظر متابولیکی طراحی: افراد برمبنای معیار Karelis (از نظر تریگلیسیرید، HDL-C ، LDL-C، حساسیت به انسولین و پروتئین واکنشگر C) به گروههای چاق سالم (n=75) ، چاق بیمار (n=75) و افراد با وزن طبیعی و سالم از نظر متابولیکی (n=75) تقسیم میشوند. در فاز اول، دو گروه چاق با گروه دارای وزن طبیعی، از نظر متغیر های پیامد اصلی در یک طراحی مورد شاهدی مقایسه میشوند. در فاز دو، دو گروه چاق به صورت تصادفی، در یک طراحی دوسوکور به گروههای درمان و دارونما تقسیم میشوند. نحوه انجام: متغیرهای پیامد اصلی در فاز اول در سه گروه بالا و در فاز دوم در دو گروه چاق بررسی میشوند. شرکت کنندگان: افراد 48-20 ساله، با BMI≥30kg/m2 و 18.5≤BMI<25kg/m2 که مکمل مصرف نمیکنند و سابقه بیماریهای غیرواگیر ندارند به این مطالعه دعوت میشوند مداخلات: در فاز دوم از شرکت کنندگان درخواست می شود تا قرص ها (ویتامین D یا دارونما) را به صورت روزانه و همراه با یکی از وعده های غذایی خود به مدت 4 ماه مصرف کنند. دریافت قرص ها توسط بیماران از طریق تلفن هر 2 هفته یکبار و ویزیت ماهانه پیگیری می شود که در این زمان تقویمهای ثبت مصرف ماه قبل قرصها به همراه قرص های مصرف نشده جمع آوری شده و قرص های مصرف ماه بعد بین آنها توزیع میشود. متغیر های پیامد اصلی: ارزیابی های متابولومیک، بیوشیمیایی، دریافت غذایی و فعالیت بدنی

دانشگاه علوم پزشکی تهران مرکز بیماری های غیر واگیر پژوهشکده غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران