کارآزمایی بالینی تصادفی مقایسه اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیک و درمان فراتشخیص بر پرخوری، دشواری در تنظیم هیجان و شاخص توده بدنی بیماران چاق و دارای اضافه وزن مبتلا به پرخوری

1)هدف: این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی و درمان فراتشخیص بر پرخوری، دشواری در تنظیم هیجان و شاخص توده بدنی بیماران چاق و دارای اضافه وزن مبتلا به پرخوری در کاشان انجام می¬شود. 2) طراحی: طرح کلی پژوهش از نوع تجربی پیش¬آزمون-پس¬آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری می¬باشد. 3)نحوه انجام: 90 نفر از افرادی که معیارهای پرخوری و اضافه وزن یا چاقی را دارند، بعنوان نمونه انتخاب می¬شوند و به صورت تصادفی در 3 گروه (رفتاردرمانی دیالکتیکی، درمان فراتشخیص و گروه کنترل) قرارمی¬گیرند. پس از اندازه¬گیری قد و وزن و محاسبه شاخص توده بدنی شرکت کنندگان، هر 3 گروه پرسشنامه های پرخوری گورمالی و همکاران و پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان گراتز و رومر را به صورت پیش¬آزمون، پس¬آزمون و یک ماه پس از مداخله پرمی¬کنند. داده¬ها با استفاده از نرم¬افزار اس¬پی¬اس¬اس19 و با استفاده از آنالیز واریانس با اندازه¬گیری-های تکراری، تجزیه و تحلیل خواهدشد. 4)معیارهای ورود: پرخوری ؛ اضافه وزن یا چاقی ؛ معیارهای خروج: چاقی ناشی از بیماری های جسمی ؛ دیابت ؛ بارداری یا شیردهی ؛ سوء مصرف مواد 5)مداخلات: مداخله اول شامل 10 جلسه 120 دقیقه¬ای آموزش رفتاردرمانی دیالکتیکی و رژیم غذایی معمولی توصیه شده برای گروه آزمایشی اول می¬باشد. مداخله دوم شامل 8 جلسه 120 دقیقه¬ای درمان فراتشخیص و رژیم غذایی معمولی توصیه شده برای گروه آزمایشی دوم می¬باشد. گروه کنترل فقط رژیم غذایی معمولی توصیه شده را دریافت می¬کند. 6)متغیرهای پیامد اصلی در این پژوهش شامل پرخوری، دشواری در تنظیم هیجان و شاخص توده بدنی می¬ باشد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی کاشان