تاثیر مداخله مبتنی بر مدل مراقبت مشارکتی بر ارتقای خود پنداره افراد مبتلا به دیابت نوع دو

در مطالعه حاضر به منظور تعیین تاثیر آموزش براساس مدل مراقبت مشارکتی بر ارتقای خودپنداره افراد مبتلا به دیابت نوع دو، 60 نفر از افراد مبتلا به دیابت مراجعه کننده به بیمارستان امام زمان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و بطور تصادفی در گروه مداخله و کنترل قرار می گیرند. خودپنداره در هر دو گروه ابتدا و سه ماه بعد با استفاده از پرسشنامه خودپنداره بک سنجیده خواهد شد. معیارهای ورود به مطالعه عبارت بودند از: سن 60-21 سال، سپری شدن حداقل شش ماه از تشخیص بیماری آنها و عدم سابقه بستری در ماه گذشته. جهت انجام مطالعه، گروه مداخله به سه گروه ده نفری تقسیم خواهد شد. سپس مداخله به صورت سخنرانی و ارائه پمفلت های آموزشی، در طول سه ماه در شش جلسه به فاصله هر دو هفته به صورت مشارکتی و تیمی متشکل از پرستار و پزشک انجام خواهد شد. هدف از جلسات ارائه مراقبت بر اساس مراحل مدل مشارکتی (انگیزش، آماده سازی، درگیرسازی و ارزشیابی) و در نهایت ارتقا خودپنداره می باشد. در مدت اجرای مدل تاریخ برگزاری جلسات به صورت تلفنی به آنها یادآوری خواهد شد. گروه کنترل در طی این سه ماه مراقبت های روتین را دریافت خواهد نمود. قبل از مداخله و دو هفته بعد از اخرین جلسه آموزشی، پرسشنامه ها در اختیار بیماران قرار می گیرد و توسط آنها تکمیل می گردد. برای گروه کنترل نیز پرسشنامه ها با فاصله زمانی مشابه با بیماران گروه مداخله تکمیل خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی گناباد