بررسی فراوانی حساسیت به آسپیرین در بیماران رینوسینوزیت مزمن با پولیپ مراجعه کننده به بخش آلرژی مرکز- آموزشی-درمانی حضرت رسول اکرم)ص( بر اساس میزان پاسخ به درمان استاندارد سه ماهه

هدف: بررسی فراوانی حساسیت به آسپیرین در بیماران رینوسینوزیت مزمن با پولیپ بر اساس میزان پاسخ به درمان استاندارد سه ماهه طراحی مطالعه: کارآزمایی بالینی غیر کور، غیر تصادفی، بدون کنترل دارونما، تک مرکزی، فاز دو روش انجام:بیماران هجده تا شصت و پنج ساله با رینوسینوزیت مزمن و پولیپ بینی ، پس از تکمیل پرسشنامه SNOT22 و سی تی اسکن سینوس، تحت درمان سه ماهه اسپری بینی بکلومتازون روزی دو بار، و مونته لوکاست 10میلیگرمی، ستیریزین 10 میلیگرمی، پردنیزولون 50 میلی گرمی روزانه و شستشوی بینی قرار می گیرند و سپس با اخذ رضایت نامه آگاهانه، چالش آسپیرین برایشان انجام میشود. جمعیت مورد مطالعه: کرایتریای ورود به مطالعه: سن 18تا 65سال; علایم بالینی رینوسینوزیت مزمن با پولیپ بینی که بوسیله سی تی اسکن سینوسها اثبات شده است. کرایتریای خروج از مطالعه: بیماری زمینه ای جدی از جمله اختلالات خونریزی دهنده، گوارشی، روماتولوژیک، بدخیمی، قلبی، کلیوی، کبدی، روانپزشکی; سابقه واکنش به آسپیرین و داروهای ضد التهابی غیراستروییدی باواسطه ایمونوگلوبولین E، وجود حجم بازدمی ثانیه اول بیشتر از 70 درصد پیش بینی شده در زمان چالش آسپیرین، بارداری، شیردهی، مصرف بتابلوکرهای موضعی و سیستمیک، مصرف وارفارین، ماستوسیتوزیس، بیماران با عدم پی گیری مناسب. حجم نمونه: صد نفر مداخلات: یک گروه مداخله شامل بکلومتازون بینی، شستشوی بینی با سالین، قرص مونته لوکاست 10میلیگرمی، قرص ستیریزین 10 میلیگرمی، قرص پردنیزولون 50 میلیگرمی روزانه و چالش آسپیرین در پایان سه ماه. پیامد اولیه: شدت علایم رینوسینوزیت پیامد ثانویه: عوارض درمان شامل خونریزی بینی، سوزش بینی، سوراخ شدن سپتوم بینی، خواب آلودگی

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران