بررسی تاثیر روش ارتباط غیرکلامی بر رضایتمندی بیماران دارای راه هوایی مصنوعیدر مراکز درمانی شهر شیراز در سال 1394.

(1)اهدف: تعیین تاثیر روش ارتباط غیرکلامی بر رضایتمندی بیماران دارای راه هوایی مصنوعی در مراکز درمانی شهر شیراز در سال 1394؛ تعیین ویژگی های جمعیت شناختی بیماران دارای راه هوایی مصنوعی؛ تعیین و مقایسه رضایتمندی بیماران دارای راه هوایی مصنوعی قبل و بعد از مداخله به تفکیک در گروه آزمون و کنترل؛ مقایسه تغییرات میانگین رضایتمندی بیماران دارای راه هوایی مصنوعی قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون و گروه کنترل. (2)طراحی: نمونه گیری تصادفی؛ نمونه‌ها به صورت یکی در میان در دو گروه قرار گرفتند؛ از تخته ارتباطی به عنوان مداخله در گروه آزمون استفاده شد و گروه کنترل بدون مداخله هستند؛ یک طرح چند مرکزی می‌باشد. (3)نحوه انجام: نمونه‌گیری در بخش های مراقبت ویژه مراکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام می شود. قرار گرفتن در گروه آزمون و کنترل به روش زوج و فرد می‌باشد؛ جمعیت مورد مطالعه تمام بیماران دارای راه هوایی مصنوعی در مراکز درمانی شهر شیراز است؛ تعداد نمونه 50 بیمار؛ مداخله توسط پرستاران آموزش دیده و تحت نظارت متناوب پژوهشگر به مدت 12 ساعت انجام خواهد شد و سپس پرسشنامه رضایتمندی در اختیار بیمار قرار می‌گیرد. (4)شرکت کنندگان: معیار ورود دارا بودن راه هوایی مصنوعی حداقل برای 18 ساعت؛ معیار کمای گلاسکو برابر 11؛ داشتن سواد خواندن و نوشتن؛ معیار خروج عدم تمایل بیمار به شرکت در مطالعه است. (5)مداخلات: تخته ارتباطی شامل اعداد؛ حروف؛ تصاویر و کلمات توسط پرستار هر 4 ساعت یکبار به بیمار نشان داده می‌شود تا بیمار نیاز خود را از روی تخته با اشاره دست به پرستار اطلاع بدهد و بعد از 12 ساعت پرسشنامه از بیمار پر می‌شود. (6) متغیرهای پیامد اصلی: ارتباط غیر کلامی، رضایتمندی، سطح تحصیلات، وضعیت تاهل، شغل، درآمد ماهانه، سن و جنس.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر