بررسی تاثیر اقدامات پیشگیرانه پرستاری بر میزان بروز دلیریوم در بیماران جراحی قلب باز

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر اقدامات پیشگیرانه پرستاری بر میزان بروز دلیریوم در بیماران بخش جراحی قلب باز است . این پژوهش یک مطالعه مداخله ای نیمه تجربی بوده که در سال 1394 با حجم نمونه 72 نفر در بیمارستان فاطمه زهرا ساری که در بدو ورود دلیریوم و یا سابقه ای از نداشته، در معرض جراحی قلب باز به صورت انتخابی قرار گرفته و سن آنها بالای 18 سال می باشد . معیار خروج شامل: اختلال در سطح هوشیاری، مصرف داروهای روان شناختی، اختلال افسردگی، مصرف مواد مخدر و الکل در حال حاضر، نابینایی و ناشنوایی مطلق، جراحی اورژانسی قلب، فوت در طی انجام تحقیق و انصراف از ادامه همکاری در زمان اجرای مطالعه می باشد. بیماران به روش نمونه در دسترس وارد مطالعه شده و به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم گردیدند. در ابتدای تحقیق، محقق بدون هیچ گونه مداخله ای شروع به نمونه گیری از گروه کنترل می کند. پس از اتمام نمونه درگروه کنترل، همزمان با ورود نمونه به گروه مداخله، مداخلات که شامل اقدامات پیشگیرانه پرستاری و تغییرات محیطی می باشد، شروع می شود. بیماران هر دو گروه در مدت مطالعه با مقیاسNEECHAM هر روز بعد از ظهر از نظر بروز دلیریوم بررسی شدند. پرسشنامه مربوط به اطلاعات بیمار توسط پژوهشگر روز قبل از جراحی تکمیل می شود. با استفاده از چک لیست، موارد بروز دلیریوم ثبت و در دو گروه مورد ارزیابی و مقایسه قرار می گیرد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مازندران