بررسی تاثیر دو روش پيگيري تلفنی وجلسات گروهی بر کیفیت زندگی بیماران دارای ضربان ساز مراجعه کننده به کلینیک پیس میکر گذاری بیمارستان چمران در شهر اصفهان

این مطالعه با هدف بررسی تاثیر دو روش پيگيري تلفنی وجلسات گروهی بر کیفیت زندگی بیماران دارای ضربان سازصورت گرفت. معيار ورود اين مطالعه داشتن سن بين 18-85 و دفعه اول پيس ميكرگذاري بود و معيار خروج اصلي نداشتن تمايل به ادامه شركت در مطالعه بود. این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی وآینده نگر بود كه در آن تعداد 60نفر از بیماران دارای ضربان ساز درسه گروه مورد بررسی قرارگرفتند. در مورد 20نفر از بیماران جلسات گروهی به صورت چهار جلسه بیست الی چهل دقیقه ای برگزار شد، درمورد بیست نفر دیگر از بیماران مداخله به صورت برقراری تماسهای تلفنی با بیماران به مدت چهار هفته انجام گرفت طول مدت هر یک ازمکالمات بیست دقیقه بود، در مورد گروه کنترل مداخله روتين بصورت دادن جزوه آموزشي صورت گرفت. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه خاص بررسی کیفیت زندگی بیماران دارای ضربان سا ز و پرسشنامه aqol جهت بررسي وضعيت جسمي بيماران بود . جمع آوری اطلاعات از طريق مصاحبه صورت گرفت و كيفيت زندگي بيماران و وضعيت جسماني آنان پس از يك ماه مداخله مورد بررسي قرار گرفت

دانشگاه علوم پزشکی اصفهان