بررسی مقایسه ای میزان تغییرات وزن در درمان با فاموتیدین و دارونما در بیماران مبتلا به اختلالات روانپزشکی دریافت کننده الانزاپین در بیمارستان گلستان اهواز

هدف مقایسه اثربخشی فاموتیدین با دارونما در کاهش میزان افزایش وزن ناشی از مصرف الانزاپین در بیماران با اختلالات روان پزشکی می باشد. این یک مطالعه کنترل شده با دارونمای تصادفی دوسوکور می باشد . بیماران مبتلا به اختلالات روان پزشکی 20 تا 55 ساله که داروی دیگری که اثرات چاق کنندگی داشته باشد، دریافت نمی کنند،در صورت اندیکاسیون تحت درمان با الانزاپین قرار می گیرند. قبل از دادن الانزاپین به این بیماران شاخص توده بدنی و وزن ثبت می گردد و توسط دستیار شرح حالی از سابقه مشکلات روانپزشکی، مشکلات جسمی و عوارض جانبی دارو گرفته شده و نیز معاینه جسمی و بررسی وضعیت روان پزشکی از آنها به عمل می آید.تعداد کل شرکت کنندگان در مطالعه ۴۴ نفر می باشد.بیماران در دو گروه 22 نفره مورد و شاهد در مطالعه شرکت داده می شوند. سپس به یک گروه از بیماران فاموتیدین روزانه 40 میلی گرم ساعت 8 صبح و به گروه دیگر دارونمای فاموتیدین ساعت 8 صبح هر روز به مدت 2ماه داده می شود.بیماران به مدت دو ماه تحت درمان قرار می گیرند. وزن ، شاخص توده بدنی در هفته های 6،4،2،0و8 اندازه گیری می شود . در صورت ترخیص بیماران در میانه طرح، بیماران در منزل به صورت تلفنی پیگیری می شوند.لازم به ذکر است که دارونمای فاموتیدین به سفارش و قبول هزینه مجری طرح توسط دانشکده داروسازی دانشگاه جندی شاپور ساخته خواهد شد که از نظر شکل،اندازه و رنگ با داروی فاموتیدین مورد استفاده کاملا شباهت دارد.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز