اثربخشی درمان میتنی بر پذیرش و تعهد بر مشکلات بین فردی، دشواری در تنظیم هیجان و طرحواره های ناسازگار اولیه بر دانشجویان با مشکلات بین فردی

(1) اهداف: این مطالعه با هدف اثربخشی آموزش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اجتناب تجربه ای ،تنظیم هیجان و مشکلات بین فردی دردانشجویان با مشکلات بین فردی در گرگان انجام می شود. (2) طراحی: طرح کلی این پژوهش از نوع طرح تجربی پیش آزمون –پس آزمون می باشد. (3) نحوه انجام: 70 نفر از دانشجویان با مشکلات بین فردی که واجد شرایط ورود و خروج می باشند،به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه قرار می گیرند (درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و کنترل).شرکت کنندگان در دو گروه پرسشنامه مشکلات بین فردی ،اجتناب تجربه ای و دشواری در تنظیم هیجان را به صورت پیش آزمون و پس آزمون پر می کنند.داده ها با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس 19 و تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل خواهد شد. (4) شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی: معیارهای ورود شامل جنسیت مونث که در پرسشنامه مشکلات بین فردی نمره بالاتر از 40 دریافت کرده باشند؛ سن بین 18 تا 35 سال و معیارهای خروج شامل سابقه اختلالات سایکوتیک و محور II؛ دریافت روان درمانی یا دارو درمانی حداقل در 6 ماه گذشته؛ سابقه سوء مصرف مواد و سابقه خودکشی می باشد. (5) مداخلات: مداخله شامل 10 جلسه به صورت گروهی (هر جلسه 90 دقیقه )، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای گروه آزمایش می باشد. (6) متغیرهای پیامد اصلی: در این پژوهش متغیرهای اصلی شامل اجتناب تجربه ای ،تنظیم هیجان و مشکلات بین فردی است.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی کاشان