بررسی تاثیر آموزش مجازی درس فرهنگ و تمدن اسلامی بر نگرش، سطح یادگیری و رضایتمندی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران

این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی است. هدف ما بررسی تاثیر دو روش آموزش حضوری و مجازی بر نگرش ، یادگیری و رضایتمندی دانشجویان است. ابتدا دو دانشکده از بین لیست دانشکده هایی که درس فرهنگ و تمدن اسلامی را در ترم جاری در برنامه درس خود دارند به صورت تصادفی انتخاب خواهد شد. سپس دو کلاس به صورت تصادفی از هر دانشکده انتخاب خواهد شد اما تمامی افرادی که در آن گروه هستند بصورت در دسترس واحدهای مورد پژوهش را تشکیل خواهند داد. شرکت کنندگان، 115 دانشجوی کارشناسی درس فرهنگ و تمدن اسلامی دانشگاه علوم پزشکی تهران هستند. همه آنها بصورت داوطلبانه در این مطالعه شرکت خواهند کرد. معیار ورود، داشتن رضایت برای شرکت در مطالعه، و معیار خروج عدم رضایت به شرکت و تداوم همکاری است. دانشجویان در روش مجازی محتوای الکترونیکی که در 16 جلسه مداوم در سامانه نماد http//namad.tums.ac.ir ( سیستم مدیریت یادگیری دانشگاه علوم پزشکی تهران) ارائه خواهد شد، را مطالعه خواهند کرد. در ضمن دانشجویان در روش حضوری 16 جلسه کلاس که شامل دو ساعت سخنرانی در هفته است را بصورت سنتی دریافت خواهند کرد. محتوای ارائه شده در هر دو گروه یکسان خواهد بود. امتحان پایان ترم معیار اندازه گیری تغییرات میزان یادگیری در هر دو گروه خواهد بود و یک پرسشنامه نیز جهت ارزیابی نگرش و رضایتمندی به شرکت کنندگان داده خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران