مقایسه ی دکسمدتومیدین و رمی فنتانیل در کاهش پاسخ های همودینامیک لارنگوسکوپی و لوله گذاری تراشه از راه دهان

هدف از این مطالعه مقایسه اثررمیفنتانیل و دکسمدتومیدین در کنترل پاسخ های همودینامیک بعد از اینتوبیشن در ‏بیماران کاندیدای انتوباسیون می باشد. یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی که به صورت دو سو ‏کور بر روی بیماران کاندیدای انتوباسیون در بیمارستان ولیعصر انجام شد. تعداد ‏‏124بیمار به صورت کاملا تصادفی در چهار گروه رمیفنتانیل و نرمال سالین و دکسمدتومیدین و دکسمدتومیدین-رمیفنتامیل تقسیم شدند. براي تمامي بيماران القاء بیهوشی به وسيله 2 ميلي گرم بر كيلوگرم پروپوفول انجام شد و پس از آن اتراکوریوم 0.4 میلی گرم بر کیلوگرم و میدازولام 0.01 میلی گرم بر کیلوگرم تزریق شد. برای گروه اول 1 میکروگرم بر کیلوگرم دکسمدتومیدین برای گروه دوم 3 سی سی نرمال سالین و برای گروه سوم 1 میکروگرم بر کیلوگرم رمیفنتانیل تزریق شد و برای گروه چهارم 0.5 میکروگرم بر کیلوگرم دکسمدتومیدین و رمیفنتانیل تزریق شد. فشارخون سیستولیک و فشار خون ‏دیاستولیک و ‏فشار متوسط شریانی‏ و ضربان قلب و اکسیژناسیون در مراحل قبل از بیهوشی ، بلافاصله بعد از بیهوشی و دقایق 5، 10، 15 و بعد از لوله گذاری تراشه به روش مستقیم اندازه گیری و ثبت گردید. قبل از اینتوباسیون و بعد از اینتوباسیون نیز ‏ثبت گردید.‏ معیار های ورود:‏‎ ASA ‎یک و دو؛ فاقد بیماری زمینه ای؛ عدم سو مصرف مواد مخدر؛ سن 15-65 سال؛ هر دو ‏جنس معیار های خروج: عدم تمایل به شرکت در مطالعه

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اراک