بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر مدل مراقبت پیگیر بر کیفیت زندگی زنان نابارور

این پژوهش ، یک مطالعه نیمه تجربی کاربردی است که با هدف تعیین تاثیر آموزش مبتنی برمدل مراقبت پیگیر برکیفیت زندگی زنان نابارور انجام خواهد شد.کلیه زنان 20-45 ساله که ناباروری آنان طبق نظر متخصص زنان تشخیص داده شده است و در مرکز درمانی پرونده پزشکی دارند ،جامعه این پژوهش و نمونه های این پژوهش را نیز زنانی که واجد شرایط لازم باشند،تشکیل خواهند داد.دراین مطالعه نمونه گیری به شیوه در دسترس خواهد بود. تمایل به همکاری و شرکت در پژوهش، داشتن حداقل سواد خواندن و نوشتن ،تشخیص قطعی ناباروری در زوجین بر اساس تشخیص پزشک و طبق مندرجات پرونده بالینی،سن زن 20 -45،مدت نازایی حداکثر 5 سال و داشتن علت زنانه ناباروری معیارهای ورود به مطالعه و باردار شدن در حین انجام پژوهش ،وقوع حادثه ناگوار و تنش زا درحین انجام پژوهش و عدم تمایل به ادامه همکاری در مرحله کنترل و پیگیری معیارهای خروج از مطالعه می باشند.34 نفربرای گروه آزمون و 34 نفر برای گروه کنترل درنظرگرفته شد. حجم نمونه جهت جبران ریزش نمونه به 40 نفرافزایش داده شد..ابتدا پرسشنامه کیفیت زندگی در هنگام باروری توسط آنان تکمیل می گردد.زنان واجد شرایط ورود به مطالعه که به بیمارستان ولیعصر مراجعه خواهند کرد در گروه آزمون وزنان مراجعه کننده به بیمارستان آرش در گروه کنترل قرار خواهند گرفت و مدل برای گروه آزمون اجرا می گردد. مدل مراقبت پیگیر شامل 4 مرحله آشناسازی، حساس سازی ، کنترل و ارزشیابی می باشد . در پایان مدت پیگیری و در مرحله ارزشیابی مجددا پرسش نامه کیفیت زندگی درهنگام باروری توسط کلیه شرکت کنندگان ( گروه آزمون و کنترل ) پر خواهد شد و نتایج دو گروه با یکدیگر مقایسه می گردد. لازم به ذکر است که گروه کنترل مراقبت های روتین مرکز درمانی را دریافت خواهند کرد.

دانشگاه علوم پزشکی تهران