تاثیر پیوند اتولوگ سلول های بنیادی برگرفته از مغز استخوان در درمان سائیدگی مفصل زانو

استئو آرتریت به دنبال تروما، بیماریهای دژنراتیو یا بیماریهای وابسته به سن، از نظر درمان چالش برانگیز است. روشهای نوین درمان از جمله پیوند سلول های بنیادی در نقایص غضروف مفصلی مورد مطالعه قرار گرفته است. سلولهای موجود در مغز استخوان شامل سلولهای بنیادی خونساز (سلولهای هماتوپوئتیک) و غیرخونساز (سلولهای مزانشیمی و استرومال مغز استخوان) میباشند. مطالعات مختلفی در زمینه کاربرد سلولهای مونو نوکلئر مغز استخوان در درمان اختلالات غضروف مفصلی صورت گرفته است. از نظر هزینه این روش درمانی نسبت به پیوند کندروسیت های اتولوگ مطلوبیت بیشتری داشته و از آن بعنوان یک روش آسان و تک مرحله ای نام برده اند. در مطالعه حاضر تعیین اثر استفاده از پیوند اتولوگ سلولهای بنیادی مغز استخوان در تسکین درد و افزایش عملکرد مفصل، در حداقل 10 بیمار مبتلا به سائیدگی مفصل زانو که شرایط ورود به مطالعه را داشته و داوطلب شرکت در مطالعه می باشند صورت میگیرد. فرم ارزشیابی آی کا دی سی و معاینات بالینی توسط متخصص ارتوپد همکار طرح صورت میگیرد. میزان 30 تا70 میلی لیتر نمونه مغز استخوان هپارینه از ایلیاک کرست توسط متخصص هماتولوژی-انکولوژی اخذ می گردد. جداسازی سلولهای تک هسته ای مغز استخوان تحت شرایط جی ام پی و در اتاق تمیز انجام میگیرد. بعد از تزریق مستقیم سلولها به فضای داخل مفصلی، بیماران طی چندین مرحله تحت معاینه بالینی و پیگیری نهایی شامل رادیوگرافی معمولی و انجام ام آر آی زانو قرار می گیرند.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز