کارآزمایی بالینی مقایسه اثرتجویز آسپرین بادوز کم ودارونما در بهبودی علایم بیماران مبتلا به آسم متوسط تا شدید حساس به آسپرین دارای رینوسینوزیت مزمن وپولیپوز بینی

هدف: مقایسه اثرتجویزآسپرین بادوزکم ودارونماد بهبودی علایم بیماران مبتلابه آسم متوسط تا شدید حساس به آسپرین دارای رینوسینوزیت مزمن وپولیپوز بینی. طراحی: تصادفي(روش بلوکهای متغییر)، دوسويه كور ، كنترل با دارو نما، تك مركزي، مرحله دو كارآزمايي. معیارهای اصلی ورودبه مطالعه: بیماران 18 تا 65 ساله مبتلا به آسم متوسط تا شدیددارای رینوسینوزیت مزمن وپولیپ بینی بر اساس شرح حال, معاینه, یافته های اسپیرومتریک و سی تی اسکن سینوس وگایدلاینهای Expert Panel Report 3) EPR-3) و دریافت دوره کامل درمان 3 ماهه استاندارد رینوسینوزیت و آسم طبق جدول EPR-3. معیارهای اصلی خروج ازمطالعه: هرگونه بیماری زمینه ای جدی; سابقه واکنش به آسپیرین و داروهای ضد التهابی غیر استروییدی; وجود (FEV1(Forced Expiratory Volume in the first second کمتر از 70%در زمان چالش آسپیرین; مصرف داروهای مداخله کننده باچالش آسپرین حجم نمونه: در هریک از سه گروه درمانی 10نفر(مجموعا 30 نفر) مداخلات: پس ازاخذ رضایت نامه آگاهانه، چالش آسپیرین انجام شده وآنهایی که چالش آسپیرین مثبت دارند، حساسیت زدایی شده و به طور تصادفی و دوسوکور شده در سه گروه درمان با آسپیرین 325میلیگرم روزانه یا 100میلیگرم روزانه یادارونما روزانه به مدت 6 ماه قرار میگیرند.در این مطالعه ی دو سوکور بیمار وپزشک درمانگر ازوجود 3گروه درمانی مطلع نیستند. پيامدهاي مورد مطالعه: علایم آسم بر اساس سیستم نمره دهی ACT ویافته های اسپیرومتریک و عوارض درمان قبل و در ماه 3 و 6 مداخله ارزیابی شده واثر تجویزآسپرین بادوز کم ودارونما در بهبودی علایم بیماران مبتلا به آسم متوسط تا شدید حساس به آسپرین دارای رینوسینوزیت مزمن وپولیپوز بینی مقایسه میگردد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران