تاثیر مداخله پرستاری بر اساس مدل سازگاری "روی" بر ابعاد سازگاری بیماران مبتلا به پمفیگوس ولگاریس

هدف از این مطالعه بررسی تاثیر مداخله پرستاری بر اساس مدل سازگاری "روی" بر میزان سازگاری در سه بعد درک از خود، ایفای نقش و استقلال و وابستگی در بیماران پمفیگوس ولگاریس می‌باشد. معیارهای ورود شامل: سن بین 30 تا 50 سال؛ تشخیص قطعی بیماری؛ داشتن تمایل به شرکت؛ گذشت حداقل شش ماه از زمان ابتلا و تحت درمان با استروئید خوراکی می باشد. معیار خروج: عدم شرکت در آموزش ها به طور مرتب؛ عدم پیگیری و یا درخواست خود بیمار؛ تغییر محل سکونت است. برای این مطالعه کارآزمایی بالینی حجم نمونه 50 نفرانتخاب وبه صورت تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل قرار خواهند گرفت. در ابتدا رفتارهای ناسازگار با مصاحبه تعیین خواهد شد. محتوای آموزشی مبتنی بر رفتارهای ناسازگار، در 8 جلسه 60 دقیقه ای طی 8 هفته باروش سخنرانی ارائه خواهد شد. پایش به مدت یک ماه انجام شده و سپس میزان سازگاری در دو گروه اندازه گیری خواهد شد. متغییر اصلی اجرای مدل "روی" بوده که تاثیر آن بر سه بعد درک از خود، ایفای نقش و استقلال و وابستگی اندازه گیری خواهد شد. مداخلات بر اساس الگوی سازگاری روی است. در ابتدا، از طریق مصاحبه، رفتارهای ناسازگار و همچنین محرکهای اصلی، زمینه ای و باقیمانده تعیین خواهد شد. محتوای آموزشی مبتنی بر رفتارهای ناسازگار، ارائه خواهد شد. این محتوای آموزشی در مورد روانشناسی، تغذیه، بهداشت و کاهش عوارض داروها و بیماری می باشد. بعد از مداخله، پایش به مدت 1 ماه انجام خواهد شد. سپس مصاحبه مجددا انجام خواهد شد. متغیر اصلی اجرای مداخله پرستاری مدل سازگاری "روی" بوده که تأثیر آن بر ابعاد درک از خود، ایفای نقش و استقلال و وابستگی اندازه گیری خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گناباد