مقایسه اثر ضد دردی بوپرنورفین زیرزبانی با کتورولاک وریدی در بیماران مبتلا به درد کلیوی مراجعه کننده به اورژانس

این مطالعه به منظور مقایسه اثر ضد دردی بوپرنورفین زیرزبانی با کتورولاک وریدی در بیماران مبتلا به درد کلیوی مراجعه کننده به اورژانس انجام می شود. مطالعه به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی، دوسو-کور و مقایسه ای انجام می شود. معیارهای ورودی: بیماران از هر دو جنس؛ محدوده سنی 55-18 سال؛ با درد کلیوی که شدت درد در سیستم مقیاس سنجش بصری درد در حد 3 تا 10 باشد؛ معیارهای بالینی: داشتن سابقه سنگ ادراری، درد شدید پهلوها، دیزوری، - معیارهای آزمایشگاهی: آنالیز ادراری (+) - معیارهای تصویر برداری: اثبات وجود سنگ با توموگرافی کامپیوتری بدون کنتراست وریدی یا سونوگرافی. معیارهای خروجی: کاهش سطح هوشیاری؛ مشکلات قلبی، کلیوی مزمن، کبدی و تنفسی؛ حساسیت به اپیوئیدها؛ دریافت ضد درد در 6 ساعت گذشته؛ سابقه تشنج؛ حاملگی؛ اعتیاد؛ تندرنس شکمی؛ سابقه خونریزی گوارشی یا زخم گوارشی فعال. جمعیت مورد مطالعه، بیماران مبتلا به درد کلیوی مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان گلستان اهواز می باشد. زمان مورد نیاز برای مطالعه 3 ماه و تعداد 62 بیمار برای مطالعه نیاز است. مداخله های دارویی: مداخله دارویی به صورت دارو - دارونما در دو گروه انجام می شود. گروه 1: قرص زیرزبانی بوپرنورفین 0.4 میلی گرمی بعلاوه تزریق وریدی 2 میلی لیتر آب مقطر استریل (دارونما). گروه 2: 2 میلی لیتر کتورولاک وریدی، محتوی30 میلی گرم ماده موثر، بعلاوه قرص زیرزبانی دارونما. از بیمار خواسته می شود که شدت درد در زمان های صفر،20، 40 و 60 دقیقه پس از تزریق را از 10-0 بیان نماید.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز - دانشکده پزشکی - معاونت پژوهشی