مقایسه اثربخشی تزریق موضعی دکستروز و کورتیکو استروئید تحت هدایت سونوگرافی بر میزان درد و فعالیت روزمره مبتلایان به پلانتار فاشئیت مزمن

در اين مطالعه ما به مقايسه اثرات كورتيكواستروئيد و دكستروز بر درد و فعاليت روزمره مبتلايان به پلانتار فاشئيت مي پردازيم. افرادي که حداقل 2 ماه درد پاشنه با VAS بیش از 4 را داشته باشند و شرح حال و معاینه بالینی و تصویر برداري و سونوگرافی آنها مؤید پلانتار فاشئیت باشد وارد مطالعه می شوند. سابقه تروماي مستقیم; بیماري التهابی سیستمیک و بافت همبند; دیسک هرنیاسیون بارادیکولوپاتی S1; نقرس ; دیابت ملیتوس; جراحی ویا تزریق در فاشیا در 6 ماه اخیر; وجودکیست یا توده در محل درد; وجود پاراستزي یا بی حسی همزمان ; اختلال انعقادي ; بارداري ; حساسیت به کورتون; عفونت پوستی در محل تزریق ; درد خلف پاشنه و انجام هرگونه درمان در چهار هفته اخیر جزو معیارهای خروج می باشند. بیماران با استفاده از روش تصادفی سازی ساذه در یکی از دوگروه تزریق موضعی 2 سی سی دکستروز 20 % یا ترکیبی از 1 سی سی متیل پردنیزولون 40 میلی گرمی و 1 سی سی سالین 0.9٪ در فاشیای پلانتار و تحت هدایت سونوگرافی واردمی شوند . القای بی حسی موضعی با یک سی سی لیدوکائین 1% و سوزن شماره 22 انجام میگیرد. بیماران هردوگروه توسط دستیارطب فیزیکی وتوان بخشی که از نوع تزریق آگاه نیست قبل از تزریق ، 2 هفته و 8 هفته بعد از تزریق از نظر درد توسط VAS(خط کش دیداری درد) و از نظر فعالیت روزمره زندگی توسط پرسشنامهFAAM ارزیابی خواهند شد .تعیین ضخامت فاشیاي پلانتار توسط سونوگرافی انجام گرفته و نهایتا نتایج به دست آمده از دو گروه مقایسه میشوند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران,دکتر افتخار اردبیلی