بررسی تاثیر پماد گل همیشه بهار بر التیام و شدت درد موضعی زخم سزارین در زنان نخست زا

هدف از این مطالعه بررسی تاثیر بررسی تاثیر پماد گل همیشه بهار بر التیام و شدت درد موضعی زخم سزارین در زنان نخست زا می باشد. با در نظر گرفتن معیار های ورود شامل: زنان نخست زا باسن 37-20سال، سن حاملگی 42-37 هفته، سواد در حد خواندن و نوشتن، عدم حساسیت به هر گونه داروی موضعی، نداشتن اعتیاد به مواد مخدر و روانگردان، عدم مصرف داروهای ضد انعقاد، ضد افسردگی، ضد صرع و تضعیف کننده سیستم ایمنی، فقدان سابقه جراحی قبلی درمحل برش سزارین(بالای سمفیزپوبیس)، عدم پارگی کیسه آب>18 ساعت، نداشتن شاخص توده بدنی>35، عدم تجمع چربی در ناحیه شکم، عدم خونریزی واژینال غیر طبیعی، برش فن اشتایل، دریافت آنتی بیوتیک روتین بخش و یکسان، با توجه به معیار های خروج مانند: عدم استفاده صحیح از پمادگل همیشه بهار یا پماد ویتامین ای براساس فرم تدوین شده ، عدم تمایل به ادامه شرکت درمطالعه، استفاده ازسایر داروها یا روشهای بهبود زخم، استفاده از داروهای موثر بر بهبود زخم (گلوکورتیکوییدها- ضدانعقاد–سرکوب کننده سیستم ایمنی–آنتی بیوتیک وسیع الطیف–آنتی هیستامین–شیمی درمانی ورادیوتراپی) نمونه گيري به صورت تصادفی با انتخاب 108 مادر انجام خواهد گرفت. 36 نفر در گروه مصرف کننده پماد گل همیشه بهار،36 نفر در گروه دارونما و 36 نفر در گروه کنترل قرار می گیرند. مادر پماد را هر 12 ساعت روی زخم سزارین می مالد. قبل از مداخله، سه روز بعد از مداخله، شش روز و سپس نه روز بعد از مداخله با استفاده از ابزار ریدا التیام زخم سزارین و میزان درد محل برش سزارین با استفاده از خط کش دیداری درد مورد ارزیابی قرار می گیرد.

معاونت پزوهشی دانشگاه علوم پزشكي ايران