مقایسه اثر بتاهیستین و دیمن هیدرینات به همراه مانور اپلی در بهبود علایم بیماران مبتلا به سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم

هدف از این مطالعه بررسی تأثیر دارو درمانی بتاهیستین و دیمن هیدرینات بر سرگیجه وضعیتی حمله ای خوش خیم پس از مانوردرمانی اپلی است. در این مطالعه تعداد 120 بیمار که بر اساس شرح حال ، معاینه بالینی و تست تشخیصی دیکس هالپایک BPPV آنها اثبات شده است، وارد مطالعه خواهند شد. معیارهای ورود به مطالعه : 1. Bppv نا شناخته 2.بیمار دارویی دریافت نکرده باشد. معیارهای خروج: 1. ابتلا به بیماری گوش داخلی 2. سابقه جراحی گوش داخلی یا میانی 3. ابتلا به میگرن و سر درد در زمان مطالعه. 4. مصرف داروهای بیماری روانی یا نورولوژیک در هنگام مطالعه 5.درگیری بیش از یک مجرای نیمه دایره ای 6. عود نیستاگموس بعد از انجام مانور اپلی .نمونه گیری تا جایی که تعداد بیمار ان به 120 نفر برسد .ادامه خواهد یافت. سپس برای بیماران پرسشنامه سرگیجه و مقیاس تعادلی برگ پر خواهد شد و بیماران به صورت دو سو کور در سه گروه درمانی تقسیم خواهند شد. بیماران دارو ها را در بسته های سر بسته کد دار دریافت خواهند کرد پزشک و بیمار از محتوا داروی داخل بسته بی اطلاع هستند و اطلاعات نیز در نهایت بر اساس کد روی جعبه دارو آنالیز خواهد شد، انتخاب بسته دارو ها تصادفی و از طریق گوی و کیسه خواهد بود. در نتیجه افراد مورد مطالعه و مشاهده‌گر هيچ كدام اطلاعي از نوع دارویی که بیمار دریافت خواهد کرد ندارند. گروه 1: انجام مانور اپلی + دریافت دیمن هیدرینات گروه2: انجام مانور اپلی + دریافت بتاهیستین گروه 3: انجام مانور اپلی + دارونما .تمام بیماران یک هفته بعد از اپلی مورد ارزیابی مجدد توسط مانور هالپایک قرار می گیرند،در صورت نبود نیستاگموس بیماران توسط چک لیست از لحاظ علایم همراه نظیر سبکی سر-احساس شناور بودن-سرگیجه- پری گوش و ضعف عمومی مورد ارزیابی قرار می گیرند.مجددا برای بیماران پرسشنامه دی اچ آی و برگ پر می شود.

دانشگاه علوم پزشکی گیلان، معاونت پژوهشی