بررسی تاثیر آموزش خودمدیریتی بر کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع 2

هدف: تعیین تاثیرآموزش خودمدیریتی بر کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع 2. شرایط ورود به مطالعه: بیمارقادر به درک وبیان زبان فارسی باشد؛ تشخیص قطعی بیماری دیابت(نوع دو) توسط پزشک متخصص غدد داده شود؛ قبلا در کار پژوهشی مشابه شرکت نکرده باشد؛ امکان برقراری تماس مستقیم با منزل بیمار وجود داشته باشد؛ بیماری روحی- روانی شناخته شده نداشته باشد و داروی مؤثر بر روان مصرف نکند. شرایط خروج از مطالعه: بیمار به دلایلی نیاز به بستری و یا مداخله اورژانس داشته باشد به طوری که شرایط همکاری با پژوهشگر را از دست بدهد؛ در طول مطالعه، بیماری به گونه ای پیشرفت کند که توانایی همکاری نداشته باشد یا بیمار فوت کند؛ بیمار دچارمحدودیت جسمی جدیدی شود که مانع همکاری وی گردد. حجم نمونه در این مطالعه، 98 نفر (درهرگروه 49 نفر) می باشد. به بیماران گروه مداخله، چهار جلسه آموزش خودمدیریتی در محورهای رژيم دارویی، تغذیه، فعالیت و ورزش، خود کنترلی قند خون و مراقبت از پا توسط پژوهشگرداده خواهد شد. هرجلسه یک ساعت خواهد بود، فواصل بین جلسات آموزشی یک هفته خواهد بود. آموزش آنان، به صورت بحث گروهی ده نفره به همراه پرسش و پاسخ، ارائه بسته آموزشی شامل پمفلت و کتابچه آموزشی خواهد بود. پرسشنامه کلینیکی خلاصه شده کیفیت زندگی بیماران دیابتی(DQOL-BCI) قبل از انجام مداخله و دو ماه پس از آن توسط هر دو گروه کنترل و مداخله تکمیل و مورد ارزیابی قرار می گیرد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران