اثربخشی تزریق سرم دکستروز وریدی در حین بیهوشی بر تهوع و استفراغ پس از عمل جراحي: يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي دوسوكور

تهوع و استفراغ بعد از عمل یکی از شایع ترین عوارض پس از جراحی است. هدف مطالعه حاضر تعیین اثربخشی تزریق سرم دکستروز وریدی در حین بیهوشی بر تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی می باشد. در این کارآزمایی بالینی، 300 بیمار غیر دیابتی با ریسک بیهوشی آ.اس.آ کلاس یک، در سنين 18 الی 40 سال و کاندیدای اعمال جراحی باز، بصورت تصادفي به دریافت محلول رینگر 10 میلی گرم برای هر کیلوگرم در ساعت همراه با محلول دکستروز 10 درصد به میزان 100 میلی لیتر در ساعت در طول عمل جراحی در گروه مطالعه (150 مورد) یا تنها محلول رینگر در گروه پلاسبو (150 مورد) طی عمل تقسیم می شوند. بعد از برقراری مانیتورینگ اتاق عمل تمام بیماران با یک روش بیهوشی یکسان شامل ميدازولام 0.01 میلی گرم برای هر کیلوگرم، فنتانيل 2 میکروگرم برای هر کیلوگرم جهت پره مديکيشن، پروپوفول 2 الی 2.5 میلی گرم برای هر کیلوگرم، سيس آتراکوريوم 0.15 میلی گرم برای هر کیلوگرم، جهت القاي بيهوشي و در طي بيهوشي از ايزوفلوران با مک 1 الی 1.5، مورفين 0.1 میلی گرم برای هر کیلوگرم، و سیس آتراکوريوم بر اساس نياز بيمار، تحت بيهوشي عمومي قرار خواهند گرفت. شدت تهوع و استفراغ با استفاده از مقیاس دیداری و بر اساس نمره گذاري (شدت تهوع و استفراغ صفر تا 3 در سطح خفيف، 3 تا 7 در سطح متوسط و بيش از 7 در سطح شديد) در ریکاوری و در زمان های 0، 30، 60، 120 و 4 ساعت بعد از عمل ثبت می شود.

معاونت پژوهشی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود