مقایسه بین اثر بکار گیری تست فشردن عضله تراپزیوس با مانور بالا کشیدن فک بر بروز موفقیت در تعبیه ماسک حنجره ای

هدف از این مطالعه مقایسه تست فشردن عضله تراپزیوس در برابر مانور بالا کشیدن فک تحتانی بعنوان نشانگرهای بالینی برای شرایط مناسب برای تعبیه ماسک حنجره ای است. این مطالعه سه سویه کور تصادفی سازی شده بر روی 138 بیمار با سن 20 تا 70 سال تحت جراحیهای کوچک که به طور تصادفی در گروه ت (تست فشردن تراپزیوس=69) یا گروه ج (بالا کشیدن فک=69) قرار گرفته بودند در بیمارستان امام رضا(ع) بیرجند انجام شد. ماسک حنجره ای بعد ازمحو شدن پاسخ حرکتی به فشردن تراپزیوس یا بالا کشیدن فک گداشته شد. فشار خون وضربان قلب بعد از القای بیهوشی به عنوان پایه اندازه گیری شد. تغییرات بیش از 20 درصد در فشار خون وضربان قلب یا فشار خون در یک دقیقه بعد از تعبیه ماسک حنجره ای نسبت به مقدار پایه یا روی دادن سرفه، اق زدن، حرکات هدفدار واضح، قطع تنفس، اسپاسم حنجره، یا اشباع اکسیژن شریانی کمتر از 90 درصد در حین گذاشتن ماسک حنجره ای به عنوان یک تلاش ناموفق در نظر گرفته می شود. بروز موفقیت، زمان لازم برای تعبیه ماسک حنجره ای بین دو گروه مقایسه می شود. کلمات کلیدی: مانور بالا کشیدن فک؛ ماسک حنجره ای؛ تست فشردن عضله تراپزیوس

دانشگاه علوم پزشکی بیرجند