بررسی اثر کوتاه مدت و بلند مدت تحریک الکتریکی ناحیه مخچه بر تعادل، ثبات پاسچرال ایستا و پویا در افراد سالمند با خطر بالای افتادن

هدف از مطالعه حاضر، مشخص نمودن میزان اثربخشی کوتاه مدت و بلند مدت تحریک الکتریکی مغز در ناحیه مخچه بر تعادل و ثبات پاسچرال افراد سالمند با خطر بالای افتادن می باشد. این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی می باشد. افراد بطور تصادفی در دو گروه قرار می گیرند که شامل؛ افراد گروه اول که تحریکات الکتریکی مغزی را به مدت 20 دقیقه بر روی ناحیه مخچه دریافت می کنند و افراد گروه دوم که به شکل پلاسبو باقی می مانند ( قرار دادن الکترودهای دستگاه بر روی ناحیه مخچه به مدت 2 دقیقه بدون دریافت جریان الکتریکی). افراد سالمند با خطر بالای افتادن با دامنه سنی 60 تا 75 سال وارد مطالعه خواهند شد. شرکت کنندگانی که سابقه ای از بیماریهای عصبی یا اختلالات اسکلتی عضلانی، مشکلات ادراکی یا حافظه ای شدید، بیماریهای مغزی، مشکلات بینایی و شنوایی، پاتولوژی اندام تحتانی و محدودیت های دامنه حرکتی داشته باشند، از مطالعه حذف خواهند شد. از افراد خواسته می شود که قبل و بعد از دریافت تحریکات الکتریکی مغزی، بر روی هر یک از سطوح ایستا و پویای صفحه دستگاه تعادل بایودکس به مدت 30 ثانیه قرار بگیرند. بر این اساس، شاخص های ثباتی قدامی خلفی، داخلی خارجی و کلی قبل و بعد از مداخله مورد بررسی قرار خواهد گرفت. همچنین به ترتیب حس افتادن، شاخص های ثباتی و تعادل با استفاده از ابزار ارزیابی خطر افتادن، دستگاه تعادل بایودکس و مقیاس تعادلی برگ در قبل، بلافاصله بعد از مداخله و بعد از یک هفته پیگیری بررسی خواهد شد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی سمنان