بررسی کارازمایی بالینی اثر photodynamic therapy به عنوان کمکی در درمانهای غیر جراحی پریودنتال

هدف از این مطالعه بررسی کارازمایی بالینی اثر لیزر دیود به عنوان کمکی در درمانهای غیر جراحی پریودنتال میباشد. بیماران با تشخیص moderate to advanced chronic periodontitis Generalized و حضور حداقل 2 دندان با PD بین 10-4 میلیمتر در هر کوادرانت به همراه BOP وارد مطالعه و بیماران دارای تاریخچه بیماریهای سیستمیک(دیابت ملیتوس , سرطان , ایدز , بیماریهای متابولیک واندوکرین) از مطالعه خارج شدند.روش نمونه گیری به شکل غیر تصادفی آسان(نمونه در دسترس) است که از میان مراجعه کنندگان به بخش پریودنتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شهید بهشتی انتخاب خواهند شد. تعداد نمونه با استفاده از نرم افزار محاسبه حجم نمونه 18 مورد بدست امد . در هر بیمار 4 کوادرانت فکی درمان های پریودنتال متفاوتی دریافت میکنند. Randomization توسط یک فرد مستقل که در مطالعه شرکت نخواهد کرد انجام میشود. به هر کوادرانت و بیمار با حروف و ارقام کد داده میشود و کوادرانت ها با قرعه کشی پاکت های حاوی ارقام و کدها تعیین می شوند. بر اساس Randomization مدالیته اول فقط درمان SRP خواهد بو.(گروه کنترل) .مدالیته دوم بعد از SRP لیزر دیود با طول موج 810nm با توان 1.5 W و تکنیک کلاسیک به منظور کورتاژ در مدالیته سوم بعد از SRP فتودینامیک تراپی با توان کمتر از 1W و در مدالیته چهارم قبل از انجام SRP با استفاده از لیزر دیود با توان 1W ابتدا Decontamination Pocket و پس از 48 ساعت SRP صورت میگیرد. پارامترهای پریودنتال قبل از انجام درمان ٬ در ماه اول٬ سوم بعد از درمان اندازه گیری و ثبت می شود. اندازه گیریها در6 نقطه اطراف هر دندان با پروب مدرج انجام میشود. پارامترهای کلینیکی پریودنتال که اندازه گیری خواهند شد شامل: Probing Depth Bleeding On Probing Clinical Attachment Level از هر 4 کوادرانت بیماران قبل از انجام درمان و در ماه های اول,سوم بعد از درمان نمونه جهت انجام تست میکروبیولوژیک گرفته می شود

پژوهشکده علوم مرکز تحقیقات دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی