بررسی اضافه کردن تمرینات بر روی بیودکس به تمرینات استابیلیزیشن کمری بر درد و فانکشن بیماران مبتلا به اسپوندیلولیستزیس دجنراتیو

هدف و نوع مطالعه : هدف از این مطالعه مقایسۀ تاثیر تمرینات استابیلیزیشن با استفاده و بدون استفاده از دستگاه بیودکس بر درد و عملکرد بیماران مبتلا به کمردرد ناشی ار اسپوندیلولیزیس دژنراتیو بوده است. مطالعه به صورت مداخلۀ بالینی تصادفی می باشد. معیارهای ورود و خروج : بیماران بالای30 سال که دچار اسپوندیلولیستزیس دجنراتیو بوده و سابقۀ شکستگی و یا جراحی در کمر و یا بیماری سیستمیک خاص و یا بیماری روانی نداشته و نیز باردار نباشند (زنان) با رضایت شخصی وارد مطالعه میشوند. در طول درمان از داروهای ضد درد استفاده نمیشود. در صورت عدم رضایت به ادامۀ درمان و یا استفاده از داروهای ضد درد ونیز عدم انجام تمرینات مربوطه در منزل بیماران از مطالعه خارج می شوند. حجم نمونه : مطالعۀ مشابهی وجود ندارد که تاثیر بیودکس را بر اسپوندیلولیستزیس بررسی کند.با استفاده از مطالعات در همین حیطه در هر گروه 15 نفر مورد بررسی قرار خواهند گرفت. مداخله: بیماران در هر دو گروه به صورت یک روز درمیان به درمانگاه فیزیوتراپی برای 10 جلسه مراجعه خواهند کرد.در هر دو گروه جهت کاهش درد لوکال کمر از مدالیتۀ TENS با فرکانس 100 هرتز و پالس 100 میکرو سکند به مدت 20 دقیقه استفاده خواهد شد. تمامی بیماران ورزشهای تقویتی و استرچینگ و ثبات دهنده عضلات شکمی و کمری را در دفترچه ای دریافت میکنند.ورزش ها هر جلسه آموزش داده شده و پیشرفت داده می شود. گروه بیودکس اضافه بر درمانهای ذکر شده به مدت 25 دقیقه در هر جلسه بر روی دستگاه بیودکس تمرین می کنند. سیستم بالانس بیودکس BBS; Biodex Medical Systems, Shirley, NY)) دستگاهی است که دارای صفحه بالانس متحرک با آزادی تیلت 20 درجه می باشد که به نرم افزار کامپیوتری اتصال داشته و میزان استابیلیتی فرد را درتستهای مختلف با معیار اندکس ثبات کلی میدهد. تمرین روی بیودکس شامل 3 تمرین 5 دقیقه ای با نوع تمرین random و ثبات 10 در 5 جلسۀ اول و 8 در 5 جلسۀ دوم می باشد. معیارهای پیامد: اولیه: شامل پرسشنامۀ شاخص درجه بندی عملکردی که در فارسی روایی و پایایی آن اثبات شده است. میزان درد بیمار روی مقیاس دیداری درد ثانویه: اندکس ثبات کلی استخراج شده از دستگاه بیودکس در تست ثبات پوسچرال کلیۀ معیارها در مقطع پایه و پس از 10 جلسۀ درمان و نیز 2 ماه بعد مورد ارزیابی قرار میگیرند.

معاونت پژوهشی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران