تاثیر اریتروپویتین بر آسیب ایسکمی خونرسانی مجدد در عمل بای پس عروق کرونر

مل جراحی عروق کرونر بعنوان یک روش درمانی موثر در بیماران ایسکمیک، منجر به افزایش خونرسانی و کسر جهشی خون در بیماران با درگیری عروق کرونر می گردد.اگرچه خونرسانی مجدد بوسیله عمل جراحی عروق کرونر منجر به کاهش چشم گیر مرگ و میر می گردد،اما می تواند بوسیله ایجاد واکنش التهابی حاد ناشی از اندوتوکسمی و آسیب اسیکمی خونرسانی مجدد پس از عمل جراحی منجر به تغییر شکل بطن،آسیب و یا مرگ میوکارد گردد.بنابراین روش های درمانی جدید باید بر کاهش التهاب و آسیب پس از خونرسانی مجدد متمرکز گردند.مطالعات صورت گرفته بر اثر حفاظتی اریتروپویتین بر آسیب اسکمی میوکارد نشان می دهد که اریتروپویتین می تواند منجر به کاهش آسیب ایسکمی خونرسانی مجدد بافتی در حیوانات گردد،اما در مطالعات انسانی اختلاف نظر وجود دارد و برخی از تاثیر دوز بالای اریتروپویتین در عملکرد حفاظتی قلب حمایت می کنند. این مطالعه بصورت کارآزمایی بالینی دو سویه کور روی 90بیمار مراجعه کننده به بیمارستان شهید مدرس تهران که کاندید عمل جراحی الکتیو بای پس عروق کرونر هستند،طراحی شده.بیماران بصورت تصادفی به سه گروه تقسیم می شوند: گروه مداخله1 ، درمان استاندارد به همراه عمل بای پس عروق کرونر و انفوزیون 20،000 واحد اریتروپویتین،گروه مداخله 2 درمان استاندارد به همراه عمل بای پس عروق کرونر و انفوزیون 60،000 واحد اریتروپویتین و گروه کنترل،درمان استاندارد به همراه عمل بای پس عروق کرونر و انفوزیون نرمال سالین (بعنوان پلاسبو) را دریافت می کنند.جهت بررسی تاثیر انفوزیون اریتروپویتین بر آسیب ایسکمی خونرسانی مجدد و افزایش عملکرد قلب،مارکرهای التهابی(IL-6,TNF-a,YKL-40)،BNP و مارکرهای ایسکمیک(Toponin , CK-MB) را مورد ارزیابی قرار می دهیم.

شرکت پویش دارو و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی