بررسی تأثیر یک برنامه ی پرستاری از راه دور بر خودکارآمدی قلبی مبتلایان به بیماری عروق کرونر

مطالعه ی کارآزمایی بالینی حاضر با هدف تعیین تأثیر یک برنامه ی پرستاری از راه دور بر خودکارآمدی قلبی مبتلایان به بیماری عروق کرونر انجام می گردد. معیارهای ورود شامل تشخیص بیماری عروق کرونر توسط پزشک متخصص قلب، داشتن سن 75-35 سال، آشنایی با زبان فارسی، توانایی خواندن و نوشتن، وضعیت فیزیکی پایدار، عدم ابتلا به اختلال روانی یا معلولیت ذهنی و حرکتی، نداشتن مشکل بینایی، تکلم و شنوایی، دسترسی به تلفن و داشتن موبایل می باشد. معیارهای خروج شامل عدم تمایل بیمار به ادامه ی شرکت در مطالعه، بستری شدن یا فوت در طول مطالعه، شرکت هم زمان در برنامه های بازتوانی قلبی و تغییر شماره تلفن و موبایل و عدم اطلاع به پژوهشگر می باشد. در نهایت 64 نفر از مبتلایان به بیماری عروق کرونر بستری در بخش های قلب بیمارستان چمران اصفهان به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل جای می گیرند. در طی 3 ماه مداخله، تماس های تلفنی در ماه اول هر هفته دو بار و در ماه دوم و سوم هفته ای یک بار با واحدهای پژوهش برقرار گردیده و هر هفته به واحدهای پژوهش 6 پیام ارسال می شود. محتوای تماس های تلفنی و پیامک های ارسالی به بیماران گروه آزمون مرتبط با خودکارآمدی است در حالی که در گروه کنترل ارتباطی با خودکارآمدی ندارد. گردآوردی اطلاعات بیماران، قبل، بلافاصله بعد و 1 ماه پس از مداخله به کمک پرسشنامه ی داده های دموگرافیک و پرسشنامه ی خودکارآمدی قلبی سالیوان انجام گردیده و داده ها مورد آنالیز آماری قرار خواهند گرفت.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان