بررسی فراوانی ایجاد عفونت در دو روش کوله سیستکتومی باز و لاپاروسکوپیک، سفتریاکسون در برابر دارونما، کارآزمایی بالینی تصادفی شده.

سنگ کیسه صفرا یکی از شایعترین بیماری های دستگاه گوارش است که نیازمند عمل جراحی است.علی رغم آنکه کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک به عنوان درمان انتخابی سنگ کیسه صفرا در اکثر نقاط دنیا پذیرفته شده است، لیکن بهره وری اقتصادی و درمانی آن در کشور های در حال توسعه مورد بحث بوده و تابع عوامل متعددی است.احتمال عفونت بعد از عمل وجود دارد.نقش انتی بیوتیک در پیشگیری از عفونت کونتراورسی است. در این مطالعه 130 بیماران مبتلا به سنگ کیسه صفرا با علائم کوله سیستیت حاد/مزمن علامتدارو یا پولیپ کیسه صفرا که فاقد معیار های خروج ذکر شده در بالا بوده و کاندید کوله سیستکتومی در بیمارستان شهدای تجریش بین سالهای 1385-1387می باشند به صورت راندوم تحت کوله سیستکتومی به روش باز یا لاپاروسکوپیک قرار گرفته و در هر گروه به صورت تصادفی سفتریاکسون به عنوان آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک و نرمال سالین به عنوان پلاسبو قبل از عمل جراحی تجویز می شود . حین عمل جراحی از صفرای بیمار نمونه برداری جهت کشت انجام می شود. بیماران در هر گروه از نظر خصوصیات دموگرافیک، وزن ، فراوانی وجود سنگ و یا پولیپ کیسه صفرا، نمره ASA،فراوانی آمپیم ، هیدروپس و کوله سیستیت زمان بستری مقایسه می شوند . هدف نهایی مقایسه فراوانی عوارض ، میانگین مدت عمل جراحی ، میانگین مدت زمان بستری در بیمارستان در دو روش جراحی و همچنین بررسی تاثیر آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک در کاهش میزان عفونت جراحی در هر یک از روشهاست.

-معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی