مقایسه اثرات همودینامیک و تنفسی پیش درمانی با فنتانیل و یا فنتانیل و میدازولام حین بیهوشی برای کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگرید

علیرغم استفاده وسیع از روش های آرامبخشی در بیماران تحت ERCP، بی حرکتی کامل لازم جهت انجام هرچه دقیق تر و بدون عارضه ERCP بدون استفاده از داروهای هیپنوتیک از قبیل پروپوفول محقق نمی گردد. درعین حال استفاده هم زمان از پروپوفول به عنوان عامل هیپنوتیک بعد از استفاده ار داروهای پیش درمانی ار قبیل مخدرها و بنزودیازپین ها همراه با افزایش خطر بروز آپنه و تغییرات همودینامیک ناخواسته بخصوص در افراد مسن ویا همراه بابیماری های زمینه ای می باشد .درین مطالعه تصادفي، یک سويه كور و تك مركزي هدف كلي ما مقایسه اثرات همودینامیک و تنفسی پیش درمانی با فنتانیل و یا فنتانیل و میدازولام حین بیهوشی برای کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگرید است. معیار های ورود: تمامی بیمارانی (ASA class I-III) که تحت کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگرید (ERCP) قرار خواهند گرفت. معیارهای خروج: انجام ERCP اورژانس؛ بيماري كليوي يا كيدي؛ مصرف داروهاي سداتيو و آرامش بخش قبلي. بیماران به طور تصادفی وارد دو گروه مطالعه خواهند گردید. در گروه مداخله بیماران به عنوان پیش درمانی مخدر فنتانیل μ/kg 1 و در گروه کنترل فنتانیل 1 μ/kg به همراه میدازولام 0.02 mg/kg دریافت خواهند کرد. جهت ایجاد آمنزی مورد نیاز در هر دو گروه از ابتدا انفوزیون پروپوفول 25-75 μ/kg/min برقرار خواهد گردید تا سطح سدیشن مورد نیاز برای انجام عمل حاصل گردد. اثرات تنفسی بروز یا عدم بروز آپنه قبل از مداخله و بلافاصله بعد از مداخله در دو گروه مقایسه خواهند شد. در صورت تاييد مزيت تركيب به كار رفته در اين تحقيق مي توان از اين تركيب جهت انجام سديشن ايمن تر در بيماران تحت ERCP استفاده نمود.

محقق