مقایسه کارآمدی درمان شناختی-رفتاری و درمان فراشناختی بر نشانه های وسواس و اجبار بیماران مبتلا به اختلال وسواس- اجبار

مطالعه حاضر قصد دارد به مقایسه جنبه‌های اصلی مدل‌ شناختی- رفتاری و مدل فراشناخت در درمان اختلال وسواس-اجبار و لزوم توجه به کاهش بیشترین متغیرهای برآیندی (از‌جمله اضطراب، افسردگی، تنظیم هیجانی، کیفیت زندگی و عملکرد بیمار) در مدل درمانی برتر علاوه بر کاهش نشانگان بیماری بپردازد. معیارهای ورود به مطالعه دارا بودن تشخیص اختلال وسواس-اجبار، دارا بودن محدوده سنی 20 تا50 ساله، رضایت داشتن آزمودنی‌ها و تکمیل فرم رضایت اخلاقی برای شرکت در پژوهش و معیارهای خروج از مطالعه دارا بودن تشخیص همزمان اختلالات سایکوتیک، اختلال افسردگی اساسی، اختلال دوقطبی، اختلال مصرف مواد، الکل و دارو، اختلالات شخصیت ودریافت درمان غیر دارویی مشابه به‌طور همزمان است. جمعیت مورد مطالعه، تعداد 22 بیماران مبتلا به اختلال وسواس-اجبار 20 الی 50 ساله زن و مرد که جهت درمان مراجعه و یا ارجاع داده شده‌اند می‌باشند که این افراد به صورت تصادفی به دو گروه درمانی تخصیص داده می‌شوند. دو مدل درمانی شناختی-رفتاری براساس پروتکل دمانی کلارک (2004) و درمان فراشناختی براساس پروتکل درمانی ولز (2009) در 10 جلسه انفرادی یک ساعته برگزار خواهد شد و نتایج در پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری مورد بررسی و مقایسه قرار می‌گیرند. این مقایسه بر مبنای مدل تدریجی تحقیقات بالینی برای درمان‌های روان‌شناختی برگرفته از آگراس و برکویتز قرارگرفته است. مطالعه حاضر می‌تواند اولین گام در جهت مقایسه رویکرد فراشناخت با رویکرد شناختی-رفتاری (به‌عنوان رویکردی که دارای حمایت تجربی کافی درزمینه درمان OCD است) باشد.

مرکز تحقیقات علوم رفتاری دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.