بررسي اثر آپریپیتانت بر تهوع و استفراغ ناشي از شیمی درمانی در كودكان مبتلا به سرطان مراجعه كننده به بيمارستان اميركبیر اراك

اهداف: تهوع و استفراغ يكي از عوارض شايع و مهم در كودكان تحت درمان با داروهای شیمی درمانی می باشد. بر این اساس هدف بررسي اثر آپریپیتانت بر تهوع و استفراغ ناشي از شیمی درمانی در كودكان مبتلا به سرطان مراجعه كننده به بيمارستان اميركبیر اراك می باشد. طراحی: این مطالعه یک مطالعه کارآزمایی بالینی سه سو کور است که بر روی 30 کودک مبتلا به بدخیمی مراجعه کننده به بیمارستان امیرکبیر اراک که تحت شیمی درمانی قرار می گیرد، انجام می پذیرد. نحوه انجام: پس از پركردن فرم رضايت نامه، پرسشنامه و چك ليست مداخلات لازمه انجام می شود و شدت تهوع توسط مقیاس انالوگ بصری 0-100 میلی متر تعیین می شود. پس از پايان مطالعه تمام تجزيه و تحليل‌هاي آماري توسط نرم افزار SPSS 21 انجام مي‌گيرد. شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: بيماران مبتلا به بدخیمی تحت کموتراپی با سن 5 تا 18 سال که تهوع به دليل بيماري دیگر نداشته (مقیاس انالوگ بصری بیشتر از 20) و حس بینایی سالم است به عنوان گروه مطالعه وارد می شوند ولی بیمارانی که تظاهرات شدید عوارض اپریپیتانت دارند یا توانایی تعیین مقیاس آنالوگ بصری ندارد، از مطالعه حذف می شود. مداخلات: هر بیمار یک ساعت قبل از کورس اول کموتراپی 40 میکروگرم به ازای هر کیلو وزن بدن به صورت تک دوز گرانیسترون تا ماکزیمم دوز 3 میلیگرم در هر دوز به همراه پلاسبو در روز دوم و سوم هم همین موارد را دریافت می کند، سپس همان بیمار در کورس دوم کموتراپی با همان رژیم شیمی درمانی، علاوه بر گرانیسیترون جهت جلوگیری از تهوع و استفراغ، 125 میلیگرم از داروی اپریپیتانت برای سنین 12 تا 18 سال و 3 میلی گرم به ازای هر کیلو وزن بدن (نهایتا تا 125 میلیگرم) برای سنین 5 تا 12 سال در روز اول و 80 میلیگرم برای سنین 12 تا 18 سال و 2 میلیگرم به ازای هر کیلو وزن بدن (نهایتا تا 80 میلیگرم) برای سنین 5 تا 12 سال در روزهای دوم و سوم دریافت می کند. متغیر های پیامد اصلی: تهوع و استفراغ

دانشگاه علوم پزشکی اراک