اثیر یک برنامه مبتنی بر نیاز مراقبین بر میزان استرس، اضطراب، افسردگی و بار مراقبتی خانواده های کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه- بیش فعالی

هدف از این مطالعه تعیین تاثیر برنامه مبتنی بر نیاز مراقبین بر میزان استرس، اضطراب، افسردگی و بار مراقبین خانوادگی است. معیار های ورود به پژوهش شامل: مراقب اصلی کودک بودن و بر عهده داشتن کلیه مسئولیت های او، داشتن توان جسمی و روانی لازم برای مراقبت از کودک، علاقمند بودن به شرکت در مطالعه، قادر به برقراری ارتباط به زبان فارسی و رعایت قوانین جلسات آموزشی باشد، تنها از یک بیمار مزمن مانند ADHD در خانواده مراقبت کند؛اعتیاد به مواد مخدر نداشته و هیچ گونه داروی روان پزشکی مصرف نکرده باشد؛عدم حضور قبلی در جلسات آموزش خانواده درباره کودکان مبتلا به ADHD ؛ محدوده سنی کودک 12-7 سال (سن مدرسه) بوده و حداقل یکبار سابقه بستری به علت اختلال ADHD را داشته باشد؛غیر از اختلال ADHD به بیماری ناتوان کننده دیگری (معلولیت جسمی، ذهنی، اوتیسم و...) مبتلا نباشد. معیارهای خروج عبارتند از: عدم تمایل مراقب به ادامه همکاری در جلسات آموزشی، غیبت مراقب به میزان حداکثر دو جلسه از جلسات آموزشی؛و به هر دلیل که قادر به شرکت در جلسات نباشد. این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی برروی 70 نفر از مراقبین خانوادگی کودکان مبتلا بهADHD انجام میشود. پس از نمونه گیری به روش آسان نمونه های واجد شرایط ورود به مطالعه به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل قرار میگیرند.گروه آزمون برنامه آموزش مبتنی بر نیاز را در 8جلسه دریافت میکنند و گروه کنترل در2جلسه گروهي شركت نموده و به بيان مشکلات و تجارب خود می پردازند. به دلیل افزایش سازگاری مراقبین می توان از مهمترین پیامدهای اولیه این مطالعه به کاهش استرس و اضطراب و افسردگی و هم چنین کاهش بار مراقبتی اشاره کرد.

دانشگاه علوم پزشکی اصفهان