بررسی تاثیر مداخله چند عاملی بر بروز دلیریوم در بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه جراحی قلب

هدف :بررسی اثر بخشی مداخله چند عاملی بر پیشگیری از بروز دلیریوم در بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه جراحی قلب. معیارهای ورود به مطالعه: رضایت بیمار؛ سن بالای 18 سال؛ نداشتن بیماری شناختی زمینه ای؛ عدم مصرف داروهای روان گردان؛ عدم اعتیاد به الکل؛ سالم بودن بینایی وشنوایی یا برطرف شدن نقص با استفاده از عینک وسمعک و سطح بیقراری 5- و 4- بر اساس مقیاس RASS نباشد . معیارهای خروج از مطالعه: انصراف بیمار؛ انتقال بیماربه یک بخش یا یک مرکز درمانی دیگر؛ احیاء قلبی ریوی ولوله گذاری داخل تراشه و فوت بیمار خواهد بود. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس دو گروه شاهد ومداخله انتخاب ، که در هر گروه تعداد48 نمونه بررسی می شود. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس ارزیابی آشفتگی-ارامش ریچموند (RASS)جهت سنجش سطح بیقراری و مقیاس Neecham جهت بررسی بروز دلیریوم می باشد. در گروه مداخله علاوه بر مراقبت های معمول، مداخله چند عاملی که شامل سه مولفه حرفه ای، محیطی و مربوط به مدد جو است اجرا خواهد شد. این مداخله شامل آموزش به پرسنل در مورد روش بررسی دلیریوم و نصب پوستر آموزش گام به گام تشخیص دلیریوم و برخورد با بیمار دچار دلیریوم در بخش مراقبت ویژه است، همچنین قرار دادن ساعت و تقویم در معرض دید بیماران و استفاده ازچراغ خوابهای با نور قابل تنظیم و افزایش دفعات ملاقات به دو بار در روز در دو نوبت عصر و اوایل شب ودر اختیار گذاشتن عینک و سمعک برای بیمارانی که مشکل بینایی و یا شنوایی دارند خواهد بود ودر پایان میزان بروز دلیریوم در دو گروه مقایسه خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی - درمانی قزوین