مقايسه تاثير هوشبرهاي استنشاقي و وريدي بر تغييرات هموديناميك در اعمال جراحي ويتركتومي عميق

چکیده : موادوروش ها: این مطالعه تجربی بر روی 80 بیمار کلاس دو و سه انجمن بیهوشی آمریکا در محدوده سنی 80 تا 40 ساله انجام شد. بیماران بطور تصادفی به دو گروه 40 نفری تقسیم شدند. القا بيهوشي در هر دو گروه يكسان و به اين صورت انجام شد: دوز بولوس رمي فنتانيل 1 میکروگرم برای هر کیلوگرم (ظرف 60تا 30 ثانيه انفوزيون وريدي مي شد) و همزمان، انفوزيون مداوم رمي فنتانيل با دوز 0.1 میکروگرم برای هر کیلوگرم در هر دقیقه شروع مي شد و پروپوفول با دوز 2 میلی گرم برای هر کیلوگرم. همچنين آتراكوريوم با دوز 0.6 میلی گرم برای هر کیلوگرم وريدي داده مي شد و هر 30 دقیقه در طول عمل به ميزان 25.o دوز اوليه تكرار مي شد. سپس براي نگهداري بيهوشي بيماران به طور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند: بيماران گروه اول (گروه P) دوزهاي متغير پروپوفول دريافت نمودند كه با دوز 10 میلی گرم برای هر کیلوگرم در ساعت شروع و سپس تا 4 میلی گرم برای هر کیلوگرم در ساعت تيتره و كاسته مي شد. بيماران گروه دوم (گروه I) ايزوفلوران با 1 MAC به همراه پنجاه درصدگاز O2 با هوا (4 لیتر در دقیقه) دريافت نمودند. مقادير HR (ضربان قلب) SBP (فشار خون سيستوليك) و DBP (فشار خون دياستوليك) و SPO2 ( ميزان اشباع اكسيژن هموگلوبين خون شرياني اندازه گيري شده توسط پالس اكستيمتری) از زمان بلافاصله قبل از القا بيهوشي تا زمان ترخيص از ريكاوري اندازه گيري و ثبت وسپس داده با هم مقایسه شدند.

دانشگاه علوم پزشکی اصفهان-معاونت پژوهشی