مقایسه دو دوز مختلف استروژن جهت پیشگیری از چسبندگی مجدد داخل رحمی پس از درمان هیستروسکوپیک بیماران مبتلا به سندرم اشرمن

بررسی میزان تاثیر دو دوز مختلف استروژن بعد از درمان هیستروکوپیک استاندارد در بیماران مبتلا به سندرم اشرمن و مقایسه این دو با هم

تعداد 60 بیمار مراجعه کننده به درمانگاه زنان بیمارستان امام رضا که با تشخیص سندرم اشرمن متوسط تا شدید مراجعه کرده اند، پس از جراحی هیستروسکوپیک و جدا کردن چسبندگی ها براساس شرایط ورود، بصورت تصادفی به دو گروه 30 نفری تقسیم می شوند.

نگرانی در مورد ریسک بالای بازگشت چسبندگی های داخل رحمی بعد از درمان هیستروسکوپیک و نبودن توافق در مورد دوز مناسب استروژن که پس از جدا کردن هیستروسکوپیک چسبندگی ها بتواند به شکل موثرتری منجر به تشکیل اندومتر و پیشگیری از چسبندگی مجدد شود موجب طراحی این مطالعه شد. این مطالعه بر روی بیماران مبتلا به سندرم اشرمن متوسط تا شدید که به کلینیک زنان بیمارستان امام رضا (ع) مراجعه می نمایند، صورت خواهد گرفت که این بیماران به صورت تصادفی (جدول تصادفی تولید شده توسط کامپیوتر) به دو گروه تقسیم خواهند شد.

شرایط ورود: کلیه بیماران علامتدار (با نازایی یا دردهای سیکلیک لگنی) که به کلینیک زنان بیمارستان امام رضا (ع) مراجعه می نمایند و تشخیص سندرم آشرمن متوسط یا شدید در ایشان گذاشته می شود، پس از کسب رضایت اگاهانه از ایشان وارد مطالعه خواهند شد شرایط خروج: مشاهده پاتولوژی در معاینه لگنی - سابقه فعلی یا قبلی میوم یا کانسر - هورمون درمانی طی یک ماه گذشته - سابقه توبرکولوز ژنیتال -کنترااندیکاسیون برای هورمون درمانی

گروه کنترل استروژن با دوز 2.5 میلی گرم روزانه دریافت میکنند و گروه مداخله 5 میلی گرم روزانه (منقسم در دو دوز) برای 40 روز تجویز می شود. در 10 روز اخر همراه با استروژن 10 میلیگرم مدروکسی پروژسترون روزانه هم نیز تجویز خواهد شد.

فراوانی و شدت چسبندگی داخل رحمی ، فراوانی افراد با آمنوره و هیپومنوره، فراوانی نازایی ، فراوانی سقط و شدت درد لگنی

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

تصادفی سازی براساس جدول اعداد تصادفی که توسط کامپیوتر تهیه خواهد شد، می باشد و به منظور پنهان سازی تخصیص تصادفی دو گروه از روش پاکت های مهروموم شده استفاده خواهد شد. با مراجعه هر بیمار پاکت ها به ترتیب باز شده و نحوه درمان در وی مشخص می شود.

کل داده ها پس از غیر قابل شناسایی کردن افراد قابل اشتراک است

اطلاعات 6 ماه پس از چاپ مقاله در صورت درخواست سازمانی قابل ارائه می باشد.

داده ها برای محققین شاغل در موسسات دانشگاهی و علمی در دسترس خواهد بود

در صورتی که افرادی که درخواست اطلاعات را دارند قصد بهینه کردن مطالعه و داده ها و گرفتن نتایج بیشتر را داشته باشند، دادن اطلاعات بلامانع خواهد بود.

از طریق ارسال ایمیل به نویسنده مسئول مطالعه، داده قابل دسترسی خواهد بود.

پس از ایمیل به نویسنده راهنما و ذکر درخواست طی یک ماه اطلاعات درخواستی برایشان ارسال می شود.