چسبندگی داخل رحمی به دنبال میومکتومی، مقایسه لاپاراسکوپی با لاپاراتومی

مقدمه: میوم شایعترین نئوپلاسم در زنان است و یکی از عوارض مهم میومکتومی، چسبندگی داخل رحمی (سی نشی) می باشد. اهداف: ارزیابی و مقایسه میزان بروز و شدت چسبندگی داخل رحمی (سی نشی) پس از جراحی میومکتومی توسط روشهای جراحی لاپاراتومی و لاپاراسکوپی. طراحی: مطالعه مداخله ای راندوم نشده نحوه انجام: شرکت کنندگان: کلیه خانمهای متأهل در سن باروری که در بیمارستان آرش تهران تحت عمل میومکتومی به روشهای لاپاراتومی یا لاپاراسکوپی قرار گرفتند و فیبرومهای اینترامورال و ساب سروزال تیپ 3 تا 6 (بر اساس تقسیم بندی FIGO) داشتند. معیارهای خروج: دریافت آنالوگ GnRH، سابقه جراحی روی رحم، وجود بیماریهای سیستمیک که احتمال چسبندگی داخل رحمی را افزایش دهد مانند سل ژنیتال، اندومتریت یا تب با علت ناشناخته پس از عمل، عدم تمایل به ورود به مطالعه، بیمارانی که به دلیل سایز میوم یا پارامترهای دیگر کنتراندیکاسیون لاپاراسکوپی داشتند. مداخلات: بیماران، 3 ماه پس از جراحی میومکتومی، جهت بررسی میزان و شدت چسبندگی داخل رحمی هیستروسکوپی شدند. متغیرهای پیامد اصلی: تعیین نوع و شدت چسبندگی داخل رحمی و ارتباط آن با نوع، تعداد و محل میومها در جراحی اول و مقایسه دو گروه با هم.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران