مقایسه میزان بهبودی عفونت قارچی گوش خارجی با استفاده از دو شیوه درمانی بتادین موضعی و کلوتریمازول موضعی

این کارآزمایی بالینی یک سوکور بر روی 204 نفر از بیماران با تشخیص قطعی اتومایکوزیس مراجعه کننده به کلینیک تخصصی گوش، حلق و بینی بیمارستان امام رضا (ع) و ولیعصر (عج) دانشگاه علوم پزشکی بیرجند طی شش ماه دوم سال 1393 انجام خواهد شد .بیمار در صورت وجود علائم بالینی شامل درد، خارش، مشاهده توده زاید در کانال گوش خارجی و ترشح، مشکوک به اتومایکوزیس تلقی شده و از ترشحات به صورت استریل نمونه برداری می شود. پس از تهیه گستره KOH و مشاهده عناصر قارچی به عنوان تشخیص قطعی اتومایکوزیس در نظر گرفته می شود بیماران پس از اخذ رضایت آگاهانه وارد مطالعه شده و به صورت تصادفی بلوکینگ در یکی از دو گروه درمانی شاهد (استفاده از قطره کلوتریمازول موضعی) و یا مورد (استفاده از بتادین) قرار خواهند گرفت. بیماران پس از 4، 10 و 20 روز از نظر پاسخ به درمان توسط متخصص گوش، حلق و بینی که از نوع درمان اطلاع ندارد مورد معاینه قرار خواهد گرفت.در صورت پاسخ قطعی درمان متوقف میگردد و در صورت عدم پاسخ، درمان ادامه یافت و در نهایت در صورت عدم پاسخ در روز بیستم مقاوم به درمان تلقی میگردد و درمان با رژیم درمانی tolnaftate و Violet de gentian ادامه پیدا خواهد کرد.

دانشگاه علوم پزشکی بیرجند