بررسي اثربخشی تغذیه تام وريدي توسط داروساز باليني دربهبود وضعیت بالینی وشاخص های متابولیک بيماران بزرگسال تحت پیوند مغز استخوان ‌ در مقایسه با روش متداول

هدف اصلی این مطالعه، بررسی کارآیی تغذیه تام وریدی درمقایسه با تغذیه وریدی نسبی در پیشگیری از سوء تغذیه ناشی از موکوزیت شدید والتهاب دستگاه گوارش وکاهش جذب مواد مغذی، تهوع ،استفراغ واسهال ،GVHD گوارشی در بیماران تحت پیوند مغز استخوان BMT می باشد. جمعیت تحت مطالعه، 60 بیمار دریافت کننده تغذیه وریدی می باشد که به طور تصادفی به دو گروه 30 نفری تقسیم می شوند . در طی طول مدت درمان تغذیه وریدی، گروه مداخله، دکستروز 10%،آمینواسید10% واینترالیپید10% به میزان مورد نیاز بیمار(kcal/kg/day35-25) و گروه کنترل دکستروز 5% ،آمینواسید10% یک عدد روزانه واینترالیپید10% دو بار در هفته به میزان حداکثرkcal 800دریافت می کنند. اطلاعات دموگرافیک، تشخیص اولیه، بیماری های همراه و سایر داروهای مصرفی بیماران ثبت می گردد. نمونه های خون در حالت پایه قبل از شروع و سپس به صورت در طی مدت تغذیه وریدی از بیماران گرفته می شود. الکترولیت های سرم شامل سدیم، پتاسیم، منیزیوم وفسفر اندازه گیری می شود. به علاوه شاخص های Subjective global assessment (SGA), nutritional risk screening (NRI), anthropometric nitrogen balance, albumin, prealbumin , total proteinهفتگی اندازه گیری می گردد. همچنین بیمار از زمان پیوند به مدت 100 روز از لحاظ بالینی پیگیری میشود.

مرکز تحقیقات هماتولوژی و انکولوژی و پیوند سلولهای بنیادی