مقایسه ی اثر آمیودارون با متورال در درمان فیبریلاسیون دهلیزی ایجاد شده پس از جراحی کرونری آرتری بای ‏پس گرافت ‏

هدف از مطالعه مقایسه ی اثر آمیودارون با متورال در درمان فیبریلاسیون دهلیزی ایجاد شده پس از ‏جراحی ‏کرونری آرتری بای ‏پس گرافت می باشد.این مطالعه به شکل کار آزمایی بالینی تصادفی ‏دوسوکوراست.که بر ‏روی بیماران مراجعه کننده به بیمارستان ‏امیرالمؤمنین اراک انجام می شود. ‏بیماران به طور کاملاً تصادفی به ‏گروه های آمیودارون و متورال تقسیم شدند.در هر گروه 73 نفر قرار ‏گرفتند. به گروه نخست ‏آمیودارون به میزان 300 میلی گرم دوز اولیه و ‏سپس 1 میلی گرم بر کیلوگرم ‏برای هر 6 ساعت، سپس 5.0 میلی گرم بر ‏کیلوگرم برای 18 ساعت بعدی داده ‏شد، اما برای گروه ‏متورال به میزان 3-1 میلی گرم در کیلوگرم در ساعت برای 24 ساعت ‏داده شد. در واقع در ‏هر گروه ‏داروهای آنتی آریتمی تنها 24 ساعت ادامه یافت.میزان بروز فیبریلاسیون دهلیزی با نوار قلب ‏ثبت شد.‏ ‏معیارهای ورود به مطالعه: .بیماران کاندید کرونری آرتری بای پس گرافت؛ 45 تا 80 سال؛ عدم سابقه ‏جراحی عروق کرونری؛ ‏‏عدم سابقه فیبریلاسیون دهلیزی؛ عدم مصرف داروی آنتی آریتمی معیار های ‏خروج از مطالعه: بیماران نیازمند شوک برای درمان آریتمی؛ نیازمند عمل جراحی غیر از کرونری ‏آرتری ‏بای پس ‏گرافت؛ کلیه ی بیماران کاندید کرونری آرتری بای پس گرافت بصورت اورژانسی

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اراک