مقایسه دگزامتازون، کتامین و دکسمدتومیدین بر جلوگیری از تهوع و استفراغ از ‏سزارین تحت بی حسی نخاعی در بیمارستان طالقانی

هدف از این مطالعه مقایسه دگزامتازون، کتامین و دکسمدتومیدین بر جلوگیری از تهوع و استفراغ حین و ‏پس از ‏سزارین تحت بی حسی نخاعی می باشد. مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو كور دربیمارستان طالقانی ‏شهر اراک می باشد. معیار های ورود: مادران تک قلو، سن 18 تا 35 سال؛ سزارین الکتیو؛ ASA I,II‏. معیار ‏‏های خروج: بیهوشی عمومی؛ تجویز مخدر بعد از زایمان نوزاد؛ شاخص توده بدنی بیشتر از 35؛ بیماری ‏‏حرکتی؛ تاخیر رشد داخل رحمی؛ سابقه مصرف داروهای ضد تهوع و استفراغ 24 ساعت قبل؛ وجود تهوع و ‏استفراغ قبل از کلامپ بند ناف. بی حسی اسپینال انجام شده پس از بستن بند ناف بیماران توسط متخصص ‏بیهوشی به شکل تصادفی ‏به 4 گروه مساوی تقسیم می شوند. گروه اول 20 سی سی سرم نرمال ؛ گروه دوم ‏دگزامتازون با دوز 8 میلی ‏گرم محلول در نرمال سالین و حجم کلی20 میلی لیتر تجویز می گردد ؛ گروه سوم ‏کتامین با دوز 0.5 میلیگرم بر کیلوگرم محلول در 20 سی سی نرمال سالین و گروه چهار دکسمدتومدین یک میکروگرم بر کیلوگرم محلول در 20 سی ‏سی نرمال سالین در طی 10 دقیقه دریافت خواهند نمود. تعداد دفعات تهوع، ‏استفراغ ‏ پس از کلامپ بند ناف تا 4 ساعت پس از جراحی ثبت ‏می گردد. میزان فشار خون، ‏ضربان قلب و اشباع اکسیژن شریانی هر 5 دقیقه تا خروج از ریکاوری ثبت می ‏گردد. میزان رضایت بیمار و ‏مجموع دوز متوکلوپرامید مصرفی و درجه آرامبخشی بیمار در تمام بیمارن نیز ‏ثبت می شود. ‏

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اراک