تاثیر ان استیل سیستیین بر درد پس از عمل جراحی کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک

این مطالعه جهت بررسی اثر ان استیل سیستیین بردرد پس از کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک انجام میشود. این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دو سو کور کنترل شده است. جهت اجرای این مطالعه 30بیمار با شرط دارابودن شرایط ورود به مطالعه ازجمله بیمار 20-50 ساله; کاندید کله سیستکتومی لاپاراسکوپیک; کلاس 1 انجمن بیهوشی آمریکا(بیمار سالم بدون بیماری دیگر) انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم میشوند. شرایط خروج بیماران از مطلاعه شامل جراحی داخل شکمی قبلی; حساسیت شناخته شده به ان استیل سیستیین; طول عمل بیشتر از 2 ساعت; بروز عارضه غیر معمول هنگام جراحی و انتوباسیون بیهوشی; دردهای مزمن قبل از عمل; بیماری اعصاب و روان; مصرف مواد مخدر; حاملگی; شیردهی و جراحی همزمان دیگر در بیمار فوق می باشد. ماده مصرفی، ان استیل سیستیین با ترکیب شیمیایی استامیدو 3 سولفانید پروپانوییک اسید(C5H9NO3S) میباشد، که مشتق استیله اسید آمینه ال سیستین است. شب قبل از عمل برای گروه مداخله 1200 میلی گرم ان استیل سیستیین خوراکی به صورت 2 قرص جوشان 600 میلی گرم، که درآب حل شده داده می شود. در صبح قبل از عمل 3 سی سی ان استیل سیستیین وریدی با غلظت 200 میلی گرم به ازای هر سی سی، معادل 600 میلی گرم را در 100cc نرمال سالین ریخته، در عرض 5 دقیقه تزریق میشود. طول مدت تجویز ان استیل سیستیین دو بار، در شب قبل و صبح روز عمل میباشد و دیگر تجویز نمیشود. به گروه شاهد 2 قرص ویتامین c جوشان(دارونما) حل شده درآب، شب قبل از عمل داده می شود و صبح روز عمل 3سی سی آب مقطر را در 100cc نرمال سالین ریخته، در عرض 5 دقیقه بعنوان پلاسبو تزریق خواهد شد. حجم مایع کلیه سرنگها در گروه مداخله و کنترل را، جهت دو سو کور بودن مطالعه و جلوگیری از خطای مشاهده، به 3cc رسانده و با اعداد 1 و 2 مشخص شده که فقط همکار طرح از آن مطلع خواهد بود. روش بیهوشی در همه یکسان و شامل پیش دارو، القای بیهوشی، ضد تهوع ( پلازیل)، بیهوشی استنشاقی و تجویز مورفین (یک میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) است. تهویه مکانیکی بصورت کاهش حجم دمی ( 8-6 سی سی به ازای هرکیلوگرم وزن بدن) و افزایش تعداد تنفس (16-14 در دقیقه) تنظیم میگردد تا از درد قفسه سینه در اثر تهویه ریه کم حجم (ناشی از دمیدن دی اکسید کربن در حفره شکمی) و ایجاد این عامل مداخله گر(درد) جلوگیری شود. شدت درد با استفاده از معیار سنجش بینایی(VAS ) و وقوع تهوع و استفراغ، میزان فشار خون، ضربان قلب، بعد از جراحی در واحد مراقبت اطاق عمل و در فواصل زمانی 1, 2 , 4, 8 و 12 ساعت پس از جراحی و میزان نیاز کلی به پتیدین طی 24 ساعت بعد از عمل در دو گروه ارزیابی و مقایسه خواهد شد. تزریق پتیدین 30 میلی گرم هر 4 تا 6 ساعت بر اساس اسکور درد بالای 5 می باشد. کل زمان مطالعه 12 ماه میباشد. پیامد مطالعه: کاهش درد و کاهش نیاز به مخدر و عوارض آن. از پیامدهای مورد مطالعه دیگر: وجود تهوع و استفراغ و تغییرات میزان ضربان قلب و فشار خون بعد از عمل در فواصل زمانی ذکر شده و کاهش آنها در استفاده از داروی فوق به علت کاهش درد وکاهش مصرف پتیدین میباشد.

معاونت تحقیقات وفناوری دانشگاه علوم پزشکی بابل